შებრუნების თამაში

ჩვენ შეგვიძლია ამ პრინციპის პრაქტიკაში გამოყენება თამაშის საშუალებით, სადაც მოთამაშეთა ჯგუფი ქმნის ნახატების ერთობლიობას, რომელიც აღწერს სამყაროს, სადაც ნორმა შებრუნებულია და ზეპირი ახსნა-განმარტების გარეშე წარუდგენს მათ მოთამაშეთა სხვა ჯგუფს, რომლებიც არ ყოფილან ნახატების შექმნის მომსწრე და ვინც უნდა ეცადოს გამოიცნოს რომელი ნორმაა შებრუნებული.

ინვერსიული სტანდარტის არჩევანი მასწავლებლისგან მოდის თუ იმ ბავშვებთან დისკუსიიდან, რომლებიც იგონებენ შებრუნებულ სამყაროს („პროექტორების ჯგუფი“), მთავარია ამ არჩევანის შედეგების ლოგიკური გამოკვლევა დისკუსიისა და ხატვის გზით. ამრიგად, მასწავლებელს შეუძლია ჩამოწეროს დისკუსიის შედეგად მიღებული იდეების სია, რომელიც იქნება ინტერპრეტაციის საცნობარო ჩარჩო.

მეორე ჯგუფთან („შემფასებლებთან“) ნახატების ინტერპრეტაციის შესახებ დისკუსიისთვის, „დიზაინერების“ ჯგუფისთვის მიწოდებული განცხადების ზუსტად პოვნა ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ვიდრე თავად დისკუსია. ინტერპრეტაციაში პროგრესი იზომება წინა საფეხურზე აღნიშნულ ჩარჩოში. სავარჯიშო სრულდება მაშინ, როცა ყველა იდეა გამოთქმული იქნება „შემფასებლების“ მიერ.

როლები უნდა შეიცვალოს ისე, რომ თითოეულ ბავშვს ჰქონდეს შესაძლებლობა გამოიყენოს როგორც გამოგონება, ასევე ინტერპრეტაცია.