टोटेम्स

चित्रपटाप्रमाणे, जेथे स्वरूपातील परंपरा आणि विचारांच्या सवयींची हलकीशी थट्टा केली जाते, हा क्रियाकलाप लिप्यंतरणाच्या खेळाद्वारे त्यांचे प्रतिनिधित्व हाताळून भीतीच्या सामग्रीशी खेळण्याची ऑफर देतो. हे तीन घटकांमध्ये संरचित आहे, ज्याचा स्वतंत्रपणे सराव केला जाऊ शकतो, परंतु ज्यांचे स्वारस्य अभिव्यक्तीमध्ये आहे: भीतीचे नाव देणे (भाषा / शब्दरचना), भीती सांगणे (भाषा / कथन), भीतीचे वर्णन करणे (प्लास्टिक कला / खंड).

भीतीचे नाव घ्या. प्रत्येक मुलाने (वास्तविक किंवा काल्पनिकरित्या) अनुभवलेली भीती निवडते आणि वैद्यकीय नामांकनाच्या मॉडेलवर आधारित, त्याचे नाव तयार करते. शिक्षक या नामकरणाचे तत्त्व मांडू शकतात (लॅटिनचा वापर, जोडणीचे व्याकरण) आणि फोबियाच्या सूचीचा अभ्यास करू शकतात (विकिपीडिया पृष्ठ किंवा विशेष कार्य पहा) सर्वात सामान्य ("अरॅचनोफोबिया", "एगोराफोबिया") पासून सर्वात आश्चर्यकारक ("अरॅक्नोफोबिया", "एगोराफोबिया") नाव/संकल्पना शोधण्यात मजा येण्यासाठी टाळू", "अथाझागोराफोबिया: विसरण्याची किंवा विसरण्याची भीती", "नॅनोपाबुलोफोबिया: चारचाकी घोड्यांसह बागेची भीती"…). विदेशी भीतीची कल्पना करणे, नवीन नाव तयार करण्यास सक्षम असणे का मनोरंजक आहे हे आपण सहजपणे पाहू शकतो - आणि त्याउलट: त्याचे स्पष्टीकरण पुनर्रचना करण्यासाठी आपण यादृच्छिक लॅटिन एकूणापासून सुरुवात करू शकतो.

भीती वाटून घ्या. वास्तविक स्मृती किंवा वैकल्पिकरित्या मुलाने अनियंत्रितपणे निवडलेल्या भीतीवर आधारित (उदाहरणार्थ, मागील टप्प्यात किंवा मित्राने तयार केलेले), प्रत्येकजण या भीतीची परिस्थिती आणि प्रकटीकरण सांगणारा मजकूर लिहितो. कथनाचे सर्व प्रकार शक्य आहेत: शृंखलाबद्ध प्रथम-व्यक्ती कथा, दूरस्थ वर्णन, कथा मॉडेल (“एकदा एक वेळ”), टेलिग्राफिक शैली सूची, इ. आम्ही फक्त आवाजाची मर्यादा घालू (उदाहरणार्थ 10 आणि 40 ओळींमध्ये) आणि सामग्री: ठिकाणाबद्दल बोला, भीती कशामुळे झाली याबद्दल बोला, आधी किंवा वेळेनंतर काय घडले याबद्दल बोला, वेळेच्या आधी किंवा नंतरच्या क्षणाबद्दल बोला. कथनाच्या विविध शैली (कादंबरी, डायरी, सारांश, कविता इ.) सादर करण्यासाठी शिक्षक याचा फायदा घेऊ शकतात.

भीतीचे उदाहरण द्या. यात कथेच्या किंवा नावावर आधारित, भीतीचे व्हॉल्यूम प्रतिनिधित्व देणे समाविष्ट आहे. शिल्प/मॉडेल ही भीतीची वस्तू, संदर्भ किंवा परिस्थितीचा घटक, कथेची मांडणी, भीतीमुळे निर्माण झालेले काहीतरी, इत्यादी असू शकते. येथे पुन्हा: कोणतेही बंधनकारक स्वरूप नाही, लिप्यंतरणाच्या कल्पकतेला अनुकूल. प्रत्येक मुल एकच शिल्प किंवा अनेक वस्तू, जसे की डायओरामा तयार करण्यास मोकळे आहे. तथापि, आपण चित्रण अहवाल ठेवणे आवश्यक आहे. म्हणून आम्ही मुलांना तयार करण्यास आणि समजावून सांगण्यास सांगू, त्यांच्या वर्गमित्रांना त्यांच्या उत्पादनाबद्दल सांगण्यासाठी हे नाते समजावून सांगू.

लिप्यंतरणाचे तत्त्व जे क्रियाकलाप अधोरेखित करते ते तीन घटकांच्या अनुक्रमात आहे, एकाचा परिणाम दुसऱ्यासाठी प्रारंभ बिंदू म्हणून घेतला जातो. त्यामुळे त्यांचा कोणत्याही क्रमाने सराव करता येतो. ही रचना आपण सर्जनशीलता तंत्र म्हणून घेऊ शकतो. साठी

फोबियाच्या आविष्काराची उदाहरणे आणि सामान्यतः सर्जनशीलतेच्या तत्त्वाचा उपयोग करून, फोबियाच्या यादीला समर्पित विकिपीडिया पृष्ठावर गॅरी लार्सनची रेखाचित्रे पहा.