ບົດກະວີວົງ

ກິດຈະກໍາການສຶກສາ

ຂຽນຂໍ້ຄວາມໂດຍອີງໃສ່ການຄ້າງຫ້ອງ.

ຫົວແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ສົມບູນແບບຂອງວັດຖຸທີ່ມີສາຍຕາທີ່ຂຸດຄົ້ນ repertoire ຂອງວົງ. ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຍາກທີ່ຈະຈິນຕະນາການຕົວຢ່າງທີ່ຄ້າຍຄືກັນສໍາລັບສິລະປະການເຕັ້ນ (ຈາກການເຕັ້ນແບບເດັກນ້ອຍໄປສູ່ການເຕັ້ນຂອງ whirling dervishes), ເຖິງແມ່ນວ່າຫນ້ອຍສໍາລັບດົນຕີ (ຈາກການປະຕິເສດກັບດົນຕີຊ້ໍາຊ້ອນ). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ສິ່ງນີ້ຈະກົງກັບຂໍ້ຄວາມ?

ຕາມປະເພນີ, ພວກເຮົາຮຽນຮູ້ຢູ່ໃນໂຮງຮຽນເພື່ອຫ້າມການຊໍ້າຄືນໃນຄໍາເວົ້າທີ່ເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ທັງສອງເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນຈຸດເດັ່ນຂອງພາສາປາກແລະໃນຄວາມຄິດທີ່ວ່າຮູບແບບທີ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດຈະຕ້ອງໃຊ້ການປ່ຽນແປງຂອງ lexical ແລະ grammatical ຂອງພາສາຝຣັ່ງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນບົດກະວີຫຼືນະວະນິຍາຍ, ມັນຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງຂະບວນການຂອງການຊໍ້າຄືນແລະ loop, ບໍ່ວ່າຈະສໍາລັບຈຸດປະສົງດົນຕີຫຼື rhetorically, ເພື່ອສະຫນັບສະຫນູນແນວຄວາມຄິດ. (ໃນຄວາມເປັນຈິງມີຕົວເລກຂອງຄໍາເວົ້າທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບການນໍາໃຊ້ນີ້: epanadiplosis.) ການເຮັດວຽກກັບເດັກນ້ອຍໃນຂະບວນການວົງມົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດວັດແທກເສັ້ນຂະຫນານໃນການນໍາໃຊ້ພາສາ, ເພື່ອເບິ່ງກົດລະບຽບແລະຂໍ້ຈໍາກັດຂອງມັນເປັນຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ສະແດງອອກແທນທີ່ຈະເປັນຂໍ້ຈໍາກັດ.

ພວກເຮົາສະເຫນີໃຫ້ເຮັດວຽກຈາກການນໍາໃຊ້ທົ່ວໄປຂອງ loops ໃນບົດກະວີຂອງ Christophe Tarkos (ເກີດໃນ 1963, ເສຍຊີວິດໃນ 2004), ໂດຍສະເພາະໃນ Caisses (1998), ເຊິ່ງເຮັດຫນ້າທີ່ເປັນສິນຄ້າຄົງຄັງກ່ຽວກັບຂະບວນການ. ຖ້າມັນສັບສົນກັບ contextualize ການເຮັດວຽກຂອງລາວສໍາລັບເດັກນ້ອຍອາຍຸ 9-11 ປີ, ພວກເຮົາສາມາດສັງເກດເຫັນວ່າບົດກະວີຂອງລາວໃນດ້ານຫນຶ່ງພັດທະນາໃນ improvisation ແລະອີກດ້ານຫນຶ່ງແມ່ນໄດ້ຮັບການບໍາລຸງລ້ຽງ (ນອກເຫນືອໄປຈາກປະເພນີຂອງ avant-garde ສະຕະວັດທີ 20) ຈາກພາສາປະຈໍາວັນ: ການສົນທະນາ banal, ການປາກເວົ້າຂອງສື່ມວນຊົນ, ແລະອື່ນໆ - ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມັນໃກ້ຊິດກັບ poret ເຊັ່ນ: ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ນິຍົມຫຼາຍ. ເປົ້າໝາຍຂອງກິດຈະກຳແມ່ນຈະຈຳແນກຊະນິດຂອງຜົນກະທົບຂອງ loop ໃນບົດກະວີເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ໝູນໃຊ້ພວກມັນເພື່ອຜະລິດຂໍ້ຄວາມໂດຍອີງໃສ່ແນວຄວາມຄິດເບື້ອງຕົ້ນ/ການສະແດງອອກໂດຍຄູສອນ.

ພວກເຮົາສາມາດເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການວາງເດັກນ້ອຍໂດຍກົງຢູ່ທາງຫນ້າຂອງບົດກະວີ, ໂດຍການໃຫ້ພວກເຂົາອ່ານມັນດັງໆ (ແຕ່ແຕ່ລະຄົນຕິດຕາມດ້ວຍຂໍ້ຄວາມຢູ່ທາງຫນ້າຂອງພວກເຂົາ), ແລະໂດຍການປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບຄວາມປະທັບໃຈຄັ້ງທໍາອິດຂອງພວກເຂົາ. “ມີນໍ້ານົມຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ” (ໜ້າ 9), “ຢູ່ເທິງເບາະນັ່ງເທິງໂຊຟາ” (ໜ້າ 15), “ຂ້ອຍເຮັດສວນຂຽວ” (ໜ້າ 17) ຫຼື “ຊີວິດຈິງມີລົດ” (ໜ້າ 29) ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ໜ້າສົນໃຈ. ມັນເປັນຄໍາຖາມທີ່ຈະເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມປະທັບໃຈນີ້ວ່າບົດກະວີ "ເຂົ້າໄປໃນວົງ", ວ່າມັນ revolves ປະມານຫົວຂໍ້ໃດຫນຶ່ງ, ເປັນສູດເບື້ອງຕົ້ນ, ທີ່ມັນຊອກຫາຫມົດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສະເຫນີວຽກງານເປັນການຂຽນ "ໃນລັກສະນະ" Christophe Tarkos ໃນບົດກະວີນີ້.

ສໍາລັບທາງເລືອກຂອງຫົວຂໍ້, ທ່ານຄວນສະເຫນີວັດຖຸຫຼືສະຖານະການປະຈໍາວັນທົ່ວໄປ, ເຊັ່ນດຽວກັບບົດກະວີ "ມີນົມຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ" (ຫນ້າ 9) - ຕົວຢ່າງ: "ໂທລະທັດ", "ລົດຖີບ", "ຜັກຂຽວ", "ຖົງມື" ... ພວກເຮົາຍັງສາມາດສະເຫນີສູດສໍາເລັດຮູບ, ຮູບພາບທີ່ຮາບພຽງຢູ່ຈາກການນໍາໃຊ້, ເຊັ່ນດຽວກັບບົດກະວີ "ພວກເຮົາຍັງສາມາດດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນບ້ານ 2" (ຕົວຢ່າງ 2). ວຽກງານ", "ຫມູ່ເພື່ອນມີຄວາມສໍາຄັນ", "ທຸກໆມື້ລາວໃຫຍ່ກວ່າ."

ເອກະສານອ້າງອີງ

• ຂໍ້ຄວາມພື້ນຖານ: Christophe Tarkos, Caisses (P.O.L., 1998).
• ການຄັດເລືອກບົດເລື່ອງໂດຍ Christophe Tarkos ແລະການແນະນໍາທີ່ດີກ່ຽວກັບວຽກງານທັງຫມົດຂອງລາວ: Le Petit bidon ແລະບົດເລື່ອງອື່ນໆ (P.O.L., 2019).
• ບົດເລື່ອງທີ່ສຳຄັນກ່ຽວກັບ Christophe Tarkos: Christian Prigent, “Sokrat à Patmo”, preface to Écritspées (P.O.L., 2008); Philippe Castellin, “Christophe Tarkos “ນັກກະວີຂອງການອ່ານ”, foreword to L’enseignement (P.O.L., 2014); Samuel Lequette, "ການອ່ານ Tarkos", ບົດຄວາມໃນວາລະສານອອນໄລນ໌ Sitaudis, ພາກ “ສິ່ງພິມ”, ວັນທີ 8 ມັງກອນ, 2009.