Encastre de cinèma

1- Indicatz l'objectiu de l'analisi

Podèm començar lo projècte amb una simpla question sus l'interpretacion. Lo filme es sens paraulas e los animals son pas retrachats de manièra gaire expressiva. Alara cossí comprenèm los detalhs de l'accion, las intencions dels personatges? E cossí evoluciona l'emocion de l'espectator? Nos centrarem doncas sus las aisinas que permetràn d'un costat la compreneson de las situacions de l'istòria contada e d'un autre costat la creacion d'una emocion. Coma ensajam de nos concentrar sus las imatges, podèm començar amb una novèla visualizacion sens son, amb aquelas idèas en ment.

2- Lexic de cinèma actual

Abans de començar l'estudi del quite filme, es util d'introduire las nocions abitualas utilizadas per descriure d'imatges. Definirem d'aquesta manièra:

• L'encastre, coma un talh (causida) dins çò que volèm mostrar, aital coma l'exterior de l'encastre, çò qu'es suggerit mas pas mostrat dins l'encastre. Podèm far d’analogias amb la pintura, la fotografia, lo dessenh.
• Lo plan coma una unitat temporala del filme e coma un "encastre que dura sus una cèrta durada" (avèm pas besonh d'abordar de questions de connexion e de montatge)
• Las diferentas escalas de tir (tir general, plan long, plan mejan, plan american, plan pròche, plan pròche, fòrça pròche), cada escala correspondent a una cèrta relacion entre lo decòr e los personatges, çò que jòga sus la compreneson e l'expressivitat de çò que se mòstra.
• Las posicions e los movements de la camèra (viatjament, panorama, zoom, angle naut/bas) coma un mejan de preservar o d'evolucionar un cèrt quadre, d'introduire un sentiment particular.
• Possiblament cèrtas figuras de montatge utilizadas dins lo film: tir/tiratge invèrs (alternacion de doas vistas dempuèi de direccions opausadas permetent de comparar dos punts de vista) e dissòlvre (utilizat subretot aicí coma ellipsa).

3-Utilizar las aisinas sus de sequéncias seleccionadas del filme

L'exercici consistís a demandar als enfants de far correspondre los imatges del filme e los elements introduches prèviament, per cèrtas sequéncias causidas. Cada sequéncia es compausada d'un cèrt nombre de còps que devon èsser descriches en reutilizant lo vocabulari cobèrt.

Se lor pòt demandar de trabalhar en pichons grops de 2 o 3 sus de fuèlhas de questionari preestablits amb de fotogramas qu'illustran los diferents plans, o de participar collectivament a "talhar" los plans, en discutir dels imatges projectats. Dins aquel segond cas, pòdon eles meteisses representar lo plan en dessenh (sus de questionaris blancs) per traduire l'escala del plan.

Quand lo vocabulari se pòt pas aplicar exactament o quand esitan, los enfants son convidats a notar aquela esitacion e lo problèma que i pausa.

Las sequéncias suggeridas son:

• La sequéncia d'introduccion del personatge (0'00'' - 0'35'' - 6 còps)
• L'errança dins la jungla e l'aparicion del lemur (1’40’’ – 2’25 – 12 còps).
• Lo desrevelh e lo viatge (4’03”-4’49 – 5 còps).
• La reünion fracassada (5’16-5’37 – 4 còps).
• L'ataca del crocodil (5’34-6’38” – 20 còps).
• Lo vòl endavant fins que la tombada de la falaise (6’39-7’04 – 12 còps).

4- Discussion sus la mesa en scèna de las sequéncias

En foncion de las fuèlhas precedentas, los enfants compararàn lors causidas e discutiràn de questions de mesa en scèna, es a dire de la causida d’una cèrta tecnica en tèrmes de compreneson e d’expressivitat : cossí aquò ajuda a comprene melhor çò que se passa ? quina emocion provoca aquò? Aquela estapa se debana jos la forma d'una discussion collectiva, menada pel professor.

A aqueste punt, pòt èsser util de se remembrar que lo vocabulari presentat èra a l'origina concebut per descriure lo cinèma: personatges umans, filmats amb una camèra vertadièra. I a doncas a priori una cèrta inadequacion amb aquel filme, un dessenh animat presentant d'animals. En particular, d'escalas de tir pròches son fachas per metre en evidéncia las emocions sus la cara, çò que tròba un limit dins nòstre cas. Aquò's una escasença de mostrar que las formas e las tecnicas d'un mèdia coma lo cinèma produson de còdes que guidan l'interpretacion, de còdes que son largament esplechats aicí.

Per discutir de l’expressivitat de las scènas, de la manièra que las emocions son suggeridas dins los personatges e dins l’espectator, transmesas o en reaccion a eles, podèm introduire un aisina suplementària. Nos podriam demandar quala es la posicion focala sus cada plan. De qui es l'imatge? Per simplificar, podèm destriar dos cases: l'imatge pòt aital èsser encadrat coma s'èra vist per un testimòni extèrne a l'istòria (focus (focus extèrne)), o al contrari per un dels personatges (focus (focus subjectiu)). Aquò ajudarà a comprene melhor los plans ont la paur es suggerida per d'encastres que son coma se vist per un personatge fòra de l'encastre qu'avèm pas encara rescontrat en espiant lo pichon elefant. Aquò's la construccion d'una asimetria d'agach, ont l'espectator es desfavorizat, coma lo personatge. Qualqu'un agacha lo personatge, a mand d'interagir amb el, mas sabèm pas encara qual es.

5- Consolidacion de logros y ampliacion

Fin finala, los enfants son convidats a causir una de las sequéncias estudiadas e a tirar sus lor memòria per citar d'exemples de scènas que lor mesa en scèna lor sembla similara. Los exemples citats pòdon venir del cinèma (film, dessenh animat), de la television (vidèo musical, publicitat), de comics, o quitament de literatura. Aqueste trabalh se pòt lor donar a far a l'ostal, per un periòde d'una setmana, per exemple. Auràn de balhar la referéncia precisa de la font e descriure la scèna en question, e tanben las rasons per las qualas percebèron l’analogia dins la mesa en scèna. Coma pòt èsser complicat de poder mostrar fisicament la sequéncia, deuràn la descriure precisament per escrich, en tornar utilizar aital lo vocabulari introduch.