Shipwrecked

ਹਾਸੇ ਦੇ ਮਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਾਗਲ ਛੋਟੀ ਫਿਲਮ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਭਾਲ, ਮਾਰੂਥਲ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਦੋ ਜੋਕਰ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ. ਪਾਗਲ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਅੰਤ. ਦਲੀਲ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸ਼ਿਪਵਰਕਡ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਰਲ ਹੈ: ਦੋ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ, ਅਨੁਮਾਨਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿਲਮ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤਰਕ, ਦੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟ੍ਰੈਜੈਕਟਰੀਆਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਸਰਲ ਡਰਾਇੰਗ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਹਿਸਟਰਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ("ਮੂਰਖ", ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਵ ਇਕਵਚਨ ਕਹਿਣਾ)। ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਨਾਅਰਿਆਂ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਟਾਪੂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸਰਲੀਕਰਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਸਰੋਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਲੋੜੀਂਦੀ ਵਸਤੂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋ ਤਰਕ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਤਰੀਕੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਂਝਾ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੀ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਤਰ ਸਾਂਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਕਿੱਫ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਕੈਰੀਕੇਚਰ ਨੂੰ ਆਰਕੈਸਟ੍ਰੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲਗਭਗ ਜਿਓਮੈਟਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਕਦੇ-ਨਵੇਂ ਸਵਾਲ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਚੋਣ (ਇੱਕ ਅਤੀਤ ਭਾਗੀਦਾਰ) ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ 'ਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।