Tòtems

Coma dins lo filme, ont las convencions de format e las abituds de pensada son leugièrament escarnidas, aquela activitat prepausa de jogar amb lo material de las paurs en manipulant lor representacion a travèrs lo jòc de transcripcion. Es estructurat en tres compausants, que se pòdon practicar a despart, mas que l’interès rèsta dins la prononciacion : nomenar una paur (lenga / lexicalitat), contar una paur (lenga / narracion), illustrar una paur (art plastic / volum).

Nomenatz una paur. Cada mainatge causís una paur qu'a (en realitat o de manièra ficticia) viscuda e ne pensa un nom, en foncion del modèl de nomenclatura medicala. L'ensenhaire pòt presentar lo principi d'aquesta nomenclatura (usatge del latin, gramatica de concatenacion) e estudiar una lista de fòbias (veire la pagina de Wikipèdia, o un trabalh especializat) per s'amusar a descobrir de noms/concèptes dempuèi los mai comuns ("Aracnofobia", "Agorafobia") fins als mai susprenents ("Araquifobia:Feròfobia: mas de perofobia" al paladar", "Atazagorafobia: Paur d'oblidar o d'èsser oblidat", "Nanopabulofobia: Paur dels gnòmes de jardin amb de carretas"...). Vesèm aisidament perqué es interessant d’imaginar de paurs exoticas, de poder bastir un nom novèl – e vice-versa: podèm fòrça plan partir d’un agregat latin aleatòri per ne tornar bastir explicacion.

Partejar una paur. En foncion d’una memòria reala, o alternativament d’una paur causida arbitràriament per l’enfant (per exemple creada dins l’estadi precedent, o aquela d’un amic), cadun escriu un tèxte que raconta las circonstàncias e las manifestacions d’aquela paur. Totas las formas de narracion son possiblas: narracion en primièra persona encadenada, descripcion distanciada, modèls de contes ("un còp èra"), lista d'estil telegrafic, etc. Impausarem pas qu'una contrainte de volum (entre 10 e 40 linhas per exemple) e de contengut: parlar del luòc, parlar de çò que causèt la paur, parlar de çò que se passèt abans, e après lo moment o sens paur del luòc (mas limits). Lo professor pòt profiechar d’aquò per presentar diferents estils de narracion (roman, jornal, sinopsi, poèma, etc.).

Illustrar una paur. Implica de donar una representacion de volum d'una paur, basada sus una istòria o un nom. L'escultura/modèl pòt èsser l'objècte de paur, un element de contèxte o de circonstància, un decòr per l'istòria, quicòm d'evocat per la paur, etc. Aquí encara: pas de forma obligatòria, per favorizar l'inventivitat de la transcripcion. Cada enfant es liure de compausar una sola escultura o divèrses objèctes, coma dins un diorama. Pasmens, vos cal gardar lo rapòrt d'illustracion. Alara demandarem als mainatges de se preparar e d’explicar, de parlar de lor produccion a lors companhs de classa per explicar aquela relacion.

Lo principi de transcripcion que soslinha l'activitat se tròba dins la sequéncia de tres compausants, lo resultat d'un essent pres coma punt de partença per un autre. Pòdon doncas èsser practicats dins quin òrdre que siá. Podèm prene aquela estructura coma una tecnica de creativitat. Per

d'exemples d'invencion de la fòbia e mai generalament lo principi de la creativitat esplechada, veire los dessenhs de Gary Larson citats sus la pagina Wikipèdia consacrada a la lista de las fòbias.