Dziel się doświadczeniami dydaktycznymi i edukacyjnymi
Szkoła odgrywa rolę w konstruowaniu osobistego spojrzenia na animowane obrazy. Rozwój krytycznego spojrzenia na te obrazy można osiągnąć poprzez podnoszenie świadomości poruszających się obrazów poprzez spotkania z różnymi dziełami już od przedszkola. Proponując bogate wykorzystanie krótkich filmów animowanych, nauczyciel pozwala uczniom rozwijać kreatywność i aktywne oglądanie animowanego obrazu.
Jakie miejsce zajmują dziś animowane obrazy w szkołach?
Jakie są walory edukacyjne i dydaktyczne filmów?
Jaka jest rola nauczyciela w eksploatacji filmów?
Krytyczne spojrzenie na obrazy
Co oznacza, że dzieci muszą rozumieć obrazy, nie będąc im poddawane?
Jak możemy umożliwić im przyswojenie sobie obrazów aktywnym spojrzeniem?
Każdy nauczyciel ma indywidualne podejście. Podziel się także swoimi doświadczeniami z filmami, zajęciami z dziećmi.
W swojej pracy magisterskiej MEEF Marjolaine Rouzeau analizuje swoje doświadczenia z zajęciami w małej i średniej klasie i kwestionuje edukacyjne wykorzystanie filmów animowanych opartych na wykorzystaniu filmu „Bottle”.
Pobierz pracę magisterską Marjolaine Rouzeau.
Krótki film o niemożliwej przyjaźni w reżyserii Kirsten Lepore.
© Kirsten Lepore: Bottle.
Sandman i bałwan porozumiewają się poprzez wymianę przedmiotów za pomocą butelki przewożonej drogą morską z jednego brzegu na drugi.
Po kilku korespondencjach proponują, aby każdy opuścił brzeg i znalazł się pod wodą… ale piasek i śnieg rozpuszczają się w wodzie, a obaj mężczyźni znikną, zanim ponownie się połączą.
Marjolaine przedstawia w swojej rozprawie różne sesje dotyczące rozumienia i ustanawia paralelę między rozumieniem znaczenia filmu a badaniem albumu w literaturze; mobilizuje zatem język ustny, ewentualnie pisany i wizualny, do którego dodaje się język dźwiękowy.
Na podstawie filmu krótkometrażowego Marjolaine przygotowuje trzy zadania: zajęcia naukowe dotyczące rozpadu, zajęcia z języka ustnego: „przekąska filozoficzna” na temat przyjaźni oraz zajęcia z języka pisemnego: korespondencja z sąsiednią grupą starszaków (dzieci w wieku 4–6 lat).