Przyswoić leksykon emocji

Sesja 1: Odtwarzanie scenariusza

Poproś uczniów o obejrzenie krótkiego filmu. Po pierwszym obejrzeniu poproś ich, aby rozpoznali bohaterów (dziewczynkę i jej ojca) i opowiedzieli historię własnymi słowami. Na ogół dzieci spontanicznie odtwarzają krok po kroku rozwój scenariusza. Jeśli nie, poinstruuj ich, aby podsumowali fabułę chronologicznie.

• Mała dziewczynka obchodzi swoje szóste urodziny. Jego tata, szewc, daje mu buty astronautów. Razem bawią się w podróżowanie w kosmos.
• Dorasta i idzie na studia, zdeterminowana, by zostać astronautką. Ciężko pracuje, ale dostaje złe oceny.
• Im więcej czasu mija, tym bardziej staje się wycofana. Nie widzi już, co ojciec próbuje zrobić, aby ją zachęcić.
• Aplikuje do programu szkolenia astronautów. Odpowiedź jest negatywna.
• Pewnego dnia wraca do domu, a jej ojca nie ma. Zmarł.
• Niszczy wszystko w swoim pokoju i porzuca swoje marzenie. złe oceny.
• Sprzątając, natrafia na pudełko, w którym jej ojciec trzymał buty. Znajduje parę butów, a wraz z nimi motywację, by na nowo uwierzyć w swoje marzenie.
• Ciężko pracuje, zdobywa dobre oceny i kończy studia.
• Została przyjęta do programu szkolenia astronautów. Realizuje swoje marzenie i wyrusza w kosmos.

Zapytaj dzieci, co czuły podczas pierwszego oglądania. To niezwykle poruszający film, którego bohaterką jest dziecko, co pozwala uczniom łatwo utożsamić się z bohaterem.

Sesja 2: Zidentyfikuj emocje bohatera

Omów z uczniami główne etapy historii (patrz sesja 1). Niech ludzie obejrzą film po raz drugi, poinstruując ich, aby zwrócili szczególną uwagę na emocje doświadczane przez dziewczynę w trakcie całej historii.

Zrób zbiór emocji zidentyfikowanych przez uczniów (np. na plakacie). Poproś ich, aby umieścili kontekst za pomocą pytań: W którym momencie historii postać odczuwa tę emocję? Po co? Jak to zidentyfikowałeś? Jest prawdopodobne, że uczniowie powołują się na tę samą emocję kilka razy, aby oznaczyć różne obrazy. Przytoczone zostaną najbardziej znane emocje pierwotne: radość, złość, smutek, zaskoczenie, strach. Uczniowie będą odnosić się do mimiki twarzy (kształt oczu, brwi, ust) czy ruchów ciała (skakanie, bieganie, śmiech itp.).

Poproś uczniów, aby obejrzeli serię obrazów z filmu i podzielili je na 5 grup odzwierciedlających podstawowe emocje: radość, smutek, złość, strach, zaskoczenie. Nauczyciel przygotuje 5 plakatów, na których zostaną naklejone obrazy związanych z nimi emocji. Uwaga: w zależności od wieku uczniów możemy dostosować liczbę badanych obrazów/emocji. Kiedy już dokonasz tego sortowania, zwróć uwagę uczniów, że pomiędzy emocjami występują niuanse intensywności

zgrupowane razem na tym samym plakacie (np. entuzjazm / radość / euforia). W tym momencie uczniowie mogą naśladować emocje. Na podstawie tej obserwacji poproś uczniów, aby znaleźli bardziej precyzyjne nazwy emocji do podpisania każdego obrazu. Określ, że ta sama nazwa nie może być używana kilka razy. Prowadzi to zatem do poszerzenia leksykonu o rzadziej używane terminy: rozczarowanie, zniechęcenie itp. Na koniec ćwiczenia nauczyciel podaje (lub każe uczniom odgadnąć na podstawie znanych słów lub wyrażeń) leksykon odpowiadający obrazom, które nie mogły zostać opatrzone podpisami.

Wydrukuj materiały do tego ćwiczenia...

Sesja 3: Przyswajanie leksykonu emocji

Wcześniej nauczyciel utworzy zestaw domino z obrazami z filmu i nazwami emocji. Zaplanuj grę dla 6 uczniów. Zaproś uczniów do gry w domino. Możemy zaoferować im także możliwość zabawy w innych porach tygodnia, pozostawiając gry ogólnodostępne w klasie.

Ślad pisemny: Rozdaj uczniom arkusze zdjęć z filmu pogrupowane według rodzaju emocji. Poproś ich, aby podpisali zdjęcia nazwami badanych emocji. W zależności od wieku i poziomu uczniów możemy przygotować serię etykiet zawierających nazwy emocji.

Wydrukuj materiały do ​​tego ćwiczenia...