Śledztwo uliczne

Działalność edukacyjna

Przeprowadź ankietę na temat życia w przestrzeni miejskiej.

Co widzimy na ulicy? Co stało się zbyt banalne, żeby się tym interesować? Kto mieszka i pracuje na ulicy? Jaki jest standard postępowania w tej konkretnej przestrzeni, w sensie geograficznym? W tym ćwiczeniu proponuje się odpowiedzieć na pytania z badania etnogeograficznego: opisać i określić ilościowo aktorów i działania polegające na przyciąganiu uwagi przechodniów (naganiacze również mogą być w ruchu, ale przechodnie to ci, którzy korzystają z ulicy jedynie jako miejsca tranzytowego).

Najlepiej, aby miejsce nauki znajdowało się blisko szkoły, aby było znane dzieciom i umożliwiało powtarzanie nauki. Nauczyciel musi oczywiście wybrać także miejsce sprzyjające danym zajęciom (ruchliwa ulica z szerokimi chodnikami, ale także: plac, skwer, ogród publiczny). Liczba sesji i czas ich trwania dostosowywane są do oczekiwanej objętości obserwacji, którą nauczyciel musi przewidzieć po wcześniejszym zatwierdzeniu.

Podczas sesji obserwacyjnych dzieci podzielone na małe grupy obserwują i zauważają osoby, które szukają uwagi. Odnotowują wystąpienie prośby, jej formę (słowo, mowa, gest lub postawa, znak), postawę przechodniów, sukces lub porażkę, czas trwania utworzonej relacji, emocje wyrażane przez proszącego i przechodniów itp. Wynalezienie kryteriów jakościowych jest ważną częścią badania, równie ważną jak miary ilościowe.

W drugiej fazie syntezy grupy uczniów zestawiają swoje obserwacje, a wyniki konsolidują dla całej klasy w formie list i tabel prostych statystyk (sumy, proporcje, średnie), wykresów lub map z podpisami.

Wyniki mogą być następnie przedmiotem małej wystawy (tym bardziej, jeśli projekt realizuje kilka klas).

Referencje

Pomyśleć o przestrzeniach codziennego użytku, na które nie patrzymy:

• Studium socjologiczne poświęcone bezdomnym: Pascale Pichon, Życie na ulicy – ​​Socjologia bezdomnych (Press Universitaires de Saint-Étienne, 2010).
• „Powieść” śledcza, w której autor-geograf relacjonuje swoje eksploracje pięćdziesięciu białych stref na mapie IGN Paryża nr 1. 2314 OT: Philippe Vasset, Biała księga – opowieść z mapami (Fayard, 2007).