Head

Na pierwszych obrazach Head ustawia scenę i przedstawia swoją postać (coś w rodzaju pół-dziecka robota z ogonem dinozaura) w dość klasyczny sposób, w atmosferze niejasno przypominającej świat pierwszej mangi. Szybko jednak zdajemy sobie sprawę, że coś jest nie tak z akcją. To, skupione na robocie, kumuluje bez wyjaśnienia spektakl procesów transformacji (połykanie, wydalanie, dmuchanie, destylacja itp.), które powtarzają się lub odpowiadają sobie echem, podkreślając ideę kolistości, aż ostatnie obrazy zapętlą się nad tymi na początku. Jest to zatem rodzaj choreografii, powtarzalnej do tego stopnia, że ​​wręcz hipnotycznej, której symbolem mógłby być tradycyjny znak amerykańskich fryzjerów (eksportowany do Japonii, gdzie często go spotykamy), jak to ukazany jest przelotnie w filmie: spiralny cylinder. Jeśli ta choreografia nie jest od razu wyczuwalna, to dlatego, że Head jest pełen drobnych szczegółów, które przyciągają uwagę i świadczą o przyjemności autorów w tworzeniu hybrydowego, kreskówkowego uniwersum, przesiąkniętego pomysłowością początków komiksu. Można niemal powiedzieć, że Head to skrzyżowanie abstrakcyjnych komiksowych podróży George’a Herrimana z mangą Osamu Tezuki – Krazy Kat spotyka małego robota Astro. Do tych odniesień w Head dodano połączenie rysunku odręcznego (jak wspomniano w napisach końcowych) i animacji cyfrowej. Miękkie przedmioty i ostre, organiczne kształtyi mechaniczne, kolorowe lub czarno-białe, dzielą, przecinają się i tworzą fantazyjny i zabawny wszechświat. Head jest wprawdzie grą graficzną, ale nie grą zamkniętą: jedną z tych, które przekazują możliwość odnowienia wynalazku rysunku. Odkryj kolejny animowany film krótkometrażowy reżyserów Big Bang Dog Zadaj pytania filmowi: Głowa Zrozum historię, temat, wyraź swoją wrażliwość i ćwicz krytyczne myślenie. Bardzo oryginalny film krótkometrażowy z kolorową, dziwną i surrealistyczną grafiką. Magiczne drzwi, które pozwalają bohaterowi teleportować się, sprawią, że dzieci będą marzyć. Oniryczny wszechświat i liczne przesłania, których znaczenie jest ukryte, można porównać z surrealistycznymi dziełami malarskimi, takimi jak dzieła Salvatora Dali, Maxa Ernsta, a nawet René Magritte'a. Surrealiści w poszukiwaniu nowych estetycznych wszechświatów czerpali ze swojej nieświadomości i snów źródła nowego wyimaginowanego i onirycznego świata, nie zajmując się szczególnie ich interpretacją. Film może być okazją do zbadania tych onirycznych wszechświatów, niekoniecznie próbując je wyjaśnić. Inicjacja do marzeń i tworzenia. 1 Kto jest głównym bohaterem? Pies. 2 Przez jakie miejsca przechodzi? Czarna pusta przestrzeń, drzwi i drabina prowadząca przez chmury do trampoliny. Pies nurkuje w misce z zupą i ląduje na stole w japońskiej restauracji. Pałeczki, sushi, edamame (Japanese soy beans) are the elements that allow you to understand that it is a Japanese restaurant. W samolocie, a potem znowu w restauracji. Rakieta w kosmos, potem japoński pociąg (widzimy napis na pociągu. Stacja Shibuya (jedna z największych stacji w Tokio). Budynki, na pewno w Tokio, potem wnętrze mieszkania. Ulica. 3 Jak porusza się główny bohater? Teleportuje się od drzwi do drzwi. 4 Wyobraź sobie dalszą część historii. Jaki będzie następny wyimaginowany świat? Otwarta odpowiedź/debata