Ang karapatang-ari at ang mga kondisyon ng pagpapakita ng isang obra ay nakadepende sa bawat bansa.
Ang batas sa karapatang-ari at ang mga kondisyon ng pagpapakita ng isang obra ay nakadepende sa bawat bansa. Ito ay responsibilidad ng bawat gumagamit na masiguro ang batas ng bansa kung saan ito titignan.
Bilang halimbawa, hindi kompletong listahan ng mga bansa na nagbibigay-daan sa mga pampublikong proyeksyon sa loob ng mga gawain na kultura at/o pang-edukasyon na walang layuning kumita.
Batas sa Karapatang-ari noong 1976, huling binago ng batas noong 1 Nobyembre 1995 : Art. 107
Sa kabila ng mga probisyon ng mga artikulo 106 at 106A, ang patas na paggamit ng isang protektadong obra, kabilang ang sa pamamagitan ng pagkopya sa anyo ng mga kopya o ng mga phonogram o sa pamamagitan ng anumang iba pang paraan na ibinigay sa mga tuntunin ng mga probisyong ito, para sa mga layuning tulad ng kritika, komento, ulat ng kasalukuyang balita, pagtuturo (kabilang ang pagkopya sa maraming kopya para sa paggamit sa klase), pagsasanay o pananaliksik, ay hindi bumubuo ng isang paglabas ng karapatang-ari. Upang matukoy kung ang paggamit ng isang obra sa isang partikular na kaso ay patas, ang mga sumusunod na salik ay dapat partikular na isaalang-alang: 1) Ang layunin at katangian ng paggamit, at lalo na ang komersyal o hindi komersyal na kalikasan nito o ang paglalaan nito para sa mga layuning pang-edukasyon at walang kita. 2) Ang kalikasan ng protektadong obra. 3) Ang dami at kahalagahan ng bahaging ginamit kumpara sa buong protektadong obra. 4) Ang epekto ng paggamit sa potensyal na merkado ng protektadong obra o sa halaga nito.
Batas sa Karapatang-ari noong 1988 : Kabanata 48 Art. 34
Ang paghahatid o proyeksyon para sa mga layuning didaktiko, sa harap ng madla ng ganitong kalikasan at sa loob ng isang institusyon ng edukasyon, ng isang tunog na recording, ng isang pelikula ay hindi bumubuo ng paghahatid o pampublikong proyeksyon ng obra na may likas na makakasama sa karapatang-ari.
Batas ng 2000 sa Karapatan ng Katuturan at mga Kaugnay na Karapatan : Kabanata 6 Art. 55
Mga Aksyon na Pinapayagan Tungkol sa mga Protektadong Obra : Pagtatanghal o pagpapatupad, pagpapakalat o pagpapakita ng isang obra sa loob ng saklaw ng mga gawain ng isang institusyon ng edukasyon. 1) Ang pagtatanghal o pagpapatupad ng isang literal, dramatiko o musikal na obra sa harap ng isang audience na binubuo ng mga guro o mga mag-aaral ng isang institusyon ng edukasyon o iba pang mga taong direktang interesado sa mga gawain ng institusyon ng isang guro o isang mag-aaral sa loob ng saklaw ng mga gawain ng institusyon o ng sinumang tao sa loob ng institusyon, para sa mga layuning didaktiko ay hindi bumubuo ng isang pagtatanghal o pagpapatupad na publiko na may katangian na makakasama sa karapatan ng katuturan. 2) Ang pagpapakalat o pagpapakita para sa mga layuning didaktiko, sa harap ng isang audience ng likas na nabanggit sa alinea 1) at sa loob ng isang institusyon ng edukasyon, ng isang tunog na recording, isang pelikula, isang pahayag ng radyo o isang programa na ipinamamahagi sa pamamagitan ng cable ay hindi bumubuo ng isang pagpapakalat o pagpapakita na publiko ng obra na may kalikasan na makakasama sa karapatan ng katuturan.
Batas sa Karapatan ng Katuturan L.R.C. (1985), ch. C-42, huling binago noong Hunyo 22, 2016 : Art. 29.4 at Art. 29.5
Pagkuha para sa mga layuning pedagohikal : Ang pagkuha ng isang obra ng isang institusyon ng edukasyon o isang taong gumagalaw sa ilalim ng awtoridad nito, upang ipakita ito nang visual para sa mga layuning pedagohikal at sa loob ng mga pasilidad ng institusyon at upang gawin ang anumang ibang aksyon na kinakailangan upang ipakita ito sa mga layuning ito ay hindi bumubuo ng isang paglalabas ng karapatan ng katuturan. Mga Pagtatanghal : Ang mga sumusunod na aksyon ay hindi bumubuo ng mga paglalabas ng karapatan ng katuturan, kung ang mga ito ay isinasagawa ng isang institusyon ng edukasyon o isang taong gumagalaw sa ilalim ng awtoridad nito, sa loob ng mga pasilidad nito, para sa mga layuning pedagohikal at hindi para sa layuning makakuha ng kita, sa harap ng isang audience na pangunahing binubuo ng mga mag-aaral ng institusyon : a) Ang direkta at pampublikong pagpapatupad ng isang obra, pangunahing ng mga mag-aaral ng institusyon. b) Ang pampublikong pagpapatupad kapwa ng tunog na recording tulad ng obra o ang pagganap na bumubuo dito, sa kondisyon na ang recording ay hindi isang inilahad na kopya. c) Ang pampublikong pagpapatupad ng isang obra o ng anumang ibang bagay ng karapatan ng katuturan sa panahon ng kanilang komunikasyon sa publiko sa pamamagitan ng telekomunikasyon. d) Ang pampublikong pagpapatupad ng isang sinematikong obra, sa kondisyon na ang obra ay hindi isang inilahad na kopya.
Batas sa Karapatan ng Katuturan at mga Kaugnay na Karapatan (binago noong Hulyo 19, 1996) : Kabanata V Art. 52
Mga Libreng Paggamit : Pinapayagan ang pampublikong komunikasyon ng isang obra na inilathala, kapag ang nagtatayo ay hindi naglalayong makakuha ng kita, na ang mga kalahok ay kinabibilangan nang libre at na kung ito ay isang pagkukuwento, pagtatanghal o pagpapatupad ng obra walang isa sa mga artist interpreter o performer ay tumatanggap ng espesyal na bayad. Ang komunikasyon ay dapat magdulot ng pagbabayad ng makatarungang bayad. Ang bayad na ito ay hindi nararapat para sa mga kaganapan ng mga serbisyo at mga obra ng proteksyon ng kabataan, ng mga serbisyo at mga obra ng proteksyon ng lipunan, ng mga serbisyo ng tulong sa mga matandang tao ng tulong na pang-lipunan sa mga bilanggo, o para sa mga kaganapan sa paaralan, hangga't ang mga kaganapang ito ay hindi naglalayong, isinasaalang-alang ang kanilang pangangailangan para sa lipunan o pedagohikal, kundi sa isang limitadong bilog lamang ng mga tao.
Batas sa Copyright at Kaugnay na Karapatan (binago noong 19 Hulyo 1996) : Art. 52
Pampublikong Komunikasyon : Pinapayagan ang pampublikong komunikasyon ng isang naglathalaang gawa, kapag ang organizer ay hindi naglalayong kumita, ang mga kalahok ay ipinasok nang libre at kung ito ay isang pagbuo, pagtatanghal o pagpapatupad ng gawa walang isa sa mga artist na gumagawa o gumaganap ay makakatanggap ng espesyal na bayad. Ang komunikasyon ay dapat magdulot ng pagbabayad ng makatarungang kompensasyon. Ang kompensasyon na ito ay hindi dahil sa mga aktibidad ng mga serbisyo at gawa para sa proteksyon ng kabataan, serbisyo at gawa para sa proteksyon ng lipunan, serbisyo para sa tulong sa matatanda ng tulong sa lipunan sa mga bilanggo, o para sa mga paaralan na aktibidad.
Pedagogical na Pagbubukod
Artikulo 22bis, § 1, 3° : Ang piyulang o buong reproduksyon sa anumang suporta maliban sa papel o sa katulad na suporta, kapag ang reproduksyon na ito ay isinasagawa para sa layuning pagpapakita ng pagtuturo o siyensyang pananaliksik sa lawak na justified ng layuning hindi kumikita at hindi nakakasama sa normal na paggamit ng gawa. Artikulo 22, § 1, 4° quater : Ang paghahatid ng mga gawa kapag ang paghahatid na ito ay isinasagawa para sa layuning pagpapakita ng pagtuturo o siyensyang pananaliksik ng mga pasilidad na kinikilala o inorganisa nang opisyal para sa layuning ito ng mga puwersang pampubliko at sa lamang na ang paghahatid na ito ay justified ng layuning hindi kumikita na sinusunod, ay nasa loob ng saklaw ng normal na gawain ng pasilidad, ay isinasagawa lamang sa pamamagitan ng mga saradong network ng paghahatid ng pasilidad at hindi nakakasama sa normal na paggamit ng gawa.
Batas sa Copyright ng 1957 (huling binago ng batas no. 49 ng 1999) : Art. 52
Ang mga sumusunod na aksyon ay hindi nakakasama sa karapatan ng ari-arian : Ang pagtatanghal o pagpapatupad, sa loob ng mga aktibidad ng isang institusyon ng edukasyon, ng isang literaryong, dramatikong o musikal na gawa ng personal at mga mag-aaral ng pasilidad, o ang proyeksyon o paghahatid ng isang pelikula sa sinehan o isang tunog na recording, kung ang madla ay limitado sa personalong ito at ang mga estudyante, mga magulang at mga tagapag-alaga ng mga mag-aaral at mga taong direktang interesado sa mga aktibidad ng institusyon.
Batas sa Copyright ng 6 Mayo 1970, huling binago ng batas no. 91 ng 12 Mayo 1995 : Art. 38
1) Ito ay pinahihintulutan na ipakita, ipatupad o iugnay nang publiko ang isang obra na naisahad na at gumawa ng isang pagpapakita ng sine nito nang walang layuning kumita at nang hindi hinihiling ang mga karapatan sa pagpasok mula sa madla o sa mga manonood, sa kondisyon, gayunpaman, na ang mga artista na nag-interpret o nag-execute o ang mga nagbabasa ng interes ay hindi makakatanggap ng anumang bayad para sa pagpapakita o pagpapatupad. 2) Pinahihintulutan na ipadala sa pamamagitan ng wire ang isang obra na naisahad na sa radyo, nang walang layuning kumita at nang hindi hinihiling ang mga karapatan mula sa madla o sa mga manonood. 3) Ang pampublikong komunikasyon sa pamamagitan ng isang tumanggap na aparato ay isang obra na naisahad na sa radyo o ipinadala sa pamamagitan ng wire ay rin pinahihintulutan, sa isang walang layuning kumita at nang walang mga karapatan sa pagpasok na hinihiling sa madla o sa mga manonood. 5) Ang mga institusyong pang-audioviswal na pang-edukasyon at iba pang mga institusyon na walang layuning kumita na itinukoy ng dekretong pang-konsehero ng mga ministro at partikular na may layuning magbigay sa publiko ng mga pelikurang sine at iba pang mga obra ng audioviswal ay maaaring lisilisan na maglahad ng isang obra ng sine na naging publiko na sa pamamagitan ng pagpapahiram ng mga kopya ng obra na ito, nang hindi kumukuha ng anumang karapatan mula sa mga taong nagpapahiram ng mga kopyang ito.