Wings and oars kısa filmi etrafında eğitim etkinliği
Yazma etkinliğinin farklı boyutlarını benimseyerek çeşitli yazılar üretin.
Yeni talimatlara göre yeniden yazın veya metninizi geliştirin.
Sözdizimi ile ilgili olarak kelimelerin biçimine hakim olun.
Wings and oars © Lunohod
BaşlıkWings and oars
TemaBellek
Tür ve anahtar kelimelerGerçeküstü, çocukluk, anı, tekne, uçak, deniz, nehir
Yaş (film için)9-11 yaşında
Süre05 min 52 s
YönetimVladimir Leschiov
MüzikP. Y. Drapeau & N. Roger
YapımLunohod (Letonya, 2009)
Geçmiş zamanda kendi kendine yazmayı değiştirin.
Wings and Oars'da nostalji, genç adamın özgür ve hafif bir havacı olarak yaşamı ile olgun bir adam olarak bağlılıklardan ve hareketsizlikten oluşan durumu arasındaki karşılaştırmadan doğar. Bu, yaşla birlikte üzerimizde oluşan dışsal, mesafeli, biraz hüzünlü görünümün işareti gibi görünüyor. Ama aynı zamanda karakterin ve etrafındakilerin tüm görüntüleri birbirine benziyor. Sanki karakter kendisinden kaçamayan bir mahkummuş gibi yankılanıyor, aynı çukurlara giriyorlar. Bu, tüm kendi kendine yazmanın zorluğudur: yeniden şekillendirmek veya yeniden icat etmek.
Edebiyatta bu soru özellikle ağıt türü için akut bir şekilde ortaya çıkar. Geleneksel olarak ağıt, sevgi dolu üzüntü, yas şiiri, “ben”in metindeki yerini Latin kökenlerinden araştırır. Bize daha yakın olan şair Emmanuel Hocquard (1940-2019), kendini sahnelemeden uzak bir ağıt ve pathos tiyatrosunu savunarak bu şiirsel türün anlamı üzerine düşünceyi yeniledi. Geçmişe dair bu yazı aynı zamanda hem düşünceli hem de eğlenceli. Sizi daha fazla oyun oynamaya, kendi dilinizin sınırlarını denemeye teşvik eder. Ve kendisinin de söylediği gibi (filozof L. Wittgenstein'ı örnek alarak), bu işi yapmak için yaşlanmayı beklemenize gerek yok, "kendi boyunuzdan" yazmalısınız.
Bu aktivitede, bunun cümlenin farklı bir deneyimi olarak neyi gerektirdiğini görmek için ağıtın unsurlarını (hafıza, duygu, benlik) manipüle etmemize olanak tanıyan bir yazma alıştırması öneriyoruz. Ve tam tersi: farklı cümle biçimlerinin nasıl farklı duygu, hafıza ve benlik deneyimlerine yol açtığı. Alıştırma ağıt üzerine genel bir çalışmayla değil, modern bir versiyon sunan ve bugün klasik olarak kabul edilen bir metinle başlamaktadır. Georges Perec'in (1978'de yayımlandı) Hatırlıyorum kitabı. Bu metin, araştırmayı önerdiğimiz soru açısından örnek niteliğindedir, çünkü yazarın mahremiyetini vurgulamadan, birinci şahıs bakış açısıyla çok basit bir araç kullanır. Bu, bir neslin kolektif bir portresi.
Etkinlik, metnin Georges Perec tarafından hızlı bir şekilde sunulması ve alıntıların okunmasının ardından, üretilen metinler üzerinde düşünme ve yazma şeklinde birbirini takip eden üç aşamadan oluşur. “Hatırlıyorum” Bu, çocukların Perec'in metni tarzında anılar yazmasını içeriyor. Kendilerini anılarının ve duygularının yönlendirmesine izin vererek, yaklaşık on anıyı (iyi ya da kötü, yeni ya da eski, kesin ya da çok belirsiz) seçip Perec'in metnindeki formülün aynısından başlayarak kağıda döküyorlar. Başka bir talimat yoktur (anıların sırası yok, uzunluk sınırlaması yok vb.) ve bu anıların sınıf arkadaşlarıyla paylaşılmayacağının onlara söylenmesi önemlidir. Öte yandan, metinlerini tek nüsha olarak kendileri için yayınlamak amacıyla "mükemmelleştirmeye" davet edilecekler. Çocuklar bu kelimeyi nasıl yorumlayacaklarını seçerler. Hataları düzeltmek için yardım isteyebilir, basitleştirmeye veya detaylandırmaya, daha anlaşılır hale getirmeye vb. karar verebilirler. Bu aşamanın sonunda metni, bir sonraki oturumda kendisine verilmek üzere temiz ve basılı hale getirecek olan öğretmene verirler. Çocukların pekala hafıza eksikliğinden bahsetmeyi seçebileceklerini belirtmek gerekir (örneğin, "İlk Noelimdeki oyuncakları hatırlamıyorum").
“Hatırlarsınız” Bu ikinci aşamada, kendi kişisel “düzenlenmiş” versiyonunu keşfettikten sonra, çocuklar metinlerine geri dönerler ve bu sefer biraz daha kısıtlı bir form kullanarak metni yazıya dökmek zorunda kalacaklar. 10 anıdan 3 tanesini seçip sanki mektup yazıyormuş gibi yazıyorlar.
kendileri. Sadece “sen” zamirini kullanmalı ve her anıya “Hatırlıyorsun” (veya “Hatırlamıyorsun”) ile başlamalıdırlar. Bu aşamada, bazı detayları kesebilirler (ve muhtemelen yapmak zorunda kalacaklar da). Çünkü bu kez her bir anı en fazla iki cümle için (yaklaşık olarak) 60 kelimeye sığmak zorunda kalacak ve metinler de tüm sınıfa gösterilecek. Öğretmen son oturuma hazırlık amacıyla metinleri toplar ve her çocuk için poster haline getirir.
“Ben de hatırlıyorum” Üçüncü aşamada öğretmen metinleri gösterir ve herkes onları keşfetmeye gelir. Artık yazmak, yaklaşık on anıyı toplu olarak, tartışarak seçmekten, sonra bunları her zaman toplu olarak, birinci tekil şahıs kullanarak teker teker yeniden yazmaktan ibarettir ("Hatırlıyorum"). Okunabilirliği artırmak için hâlâ değişiklikler yapılabilir ancak kişisel referanslar (kişi olayları vb.) açıklanmaz. Daha sonra anılar, grubun gerekli gördüğü tüm kriterlere göre sıralanarak yine basılarak çocuklara dağıtılacak olan bu kolektif şiirin oluşturulması tamamlanır.
Üç aşamadaki bu ilerlemenin anlamı, dil yoluyla, bu tür egzersizlere özgü öznel katılımdan giderek daha fazla uzaklaşmayı somut bir şekilde deneyimlemektir. Sonuçta duygu oradadır ama artık tam olarak Georges Perec'in metninde olduğu gibi kayıtsız veya teatral değildir.
Faaliyet kağıdını yazan: Bruno Pellier
