Luminaris vertelt een vrij eenvoudig verhaal, waarin de held ernaar streeft te ontsnappen aan de rigide kaders van zijn omgeving.
Zijn hoop faalt plotseling, maar hij ziet de obstakels vallen en maakt zijn droom waar, dankzij de hulp van het vrouwelijke personage dat hij ontmoette zonder haar enige aandacht te schenken. De laatste kus bevestigt het model van romantiek, behalve (maar dit is misschien niet triviaal) dat de man-vrouwrollen hier omgedraaid zijn.
Het belang van de film ligt in de verbazingwekkende omgeving waarin dit dunne diagram wordt geplaatst. Luminaris beschrijft een wereld waarin het leven wordt gereguleerd door zonlicht en waar dit ritme wordt geassocieerd met conformisme en standaardisatie, door middel van visuele verwijzingen naar het tijdperk van het triomfantelijke Taylorisme. Deze paradoxale keuze (natuurlijk licht wordt meestal gewaardeerd) wordt in zekere zin versterkt door het idee van een techniek die even magisch als natuurlijk is, waarmee objecten kunnen worden gevormd door op de grondstof te kauwen en met een knipoog tot leven kunnen worden gebracht.
In deze omgeving is de droom van de held een uitvergroot technisch object, zo geperfectioneerd dat het alle denkbare normen overtreft. Het is dan zonder logica en kan zich openstellen voor onverwachte verbanden, volgens de surrealistische esthetiek die stilletjes in de film doordringt. Een gloeilamp is een luchtschip dat naar de vrijheid vliegt.
De film lijkt ons dus te vertellen dat de methoden er niet toe doen – berekening en wetenschappelijke innovatie of doe-het-zelf en toeval – alleen verbeelding en dromen tellen. Luminaris presenteert dit idee niet alleen, maar brengt het ook daadwerkelijk in de praktijk, waarbij film- en animatietechnieken met precisie, inventiviteit en spot worden gebruikt. Het is heel natuurlijk dat hij hulde brengt aan de pioniers van de Zevende Kunst.
Het verhaal en het thema begrijpen, gevoeligheid uiten en kritisch denken ontwikkelen.
1Wat is de beginsituatie van de held? Wat probeert hij te bereiken? Wat zijn de obstakels die hij tegenkomt? Hoe overwint hij ze?
Hij werkt aan het maken van gloeilampen in een fabriek. Hij probeert helemaal zelf een enorme gloeilamp te maken om de stad te ontvluchten. Het is een ingewikkelde taak. Hij heeft materialen nodig om meerdere tests te kunnen doen, maar hij mag deze niet zelf meenemen. Hij wordt geholpen door zijn collega.
2Wat maakt de held speciaal onder andere werknemers?
Hij aarzelt niet om de fabrieksregels te trotseren om zijn project te verwezenlijken. Hij probeert te ontsnappen aan de regels waaraan iedereen zich onderwerpt. Hij stelt zich een ander leven voor.
3Waarom is de voorman aan het einde van de film woedend als hij de twee helden ziet wegvliegen?
Hij is boos dat hij er niet in is geslaagd ze tegen te houden (wat zijn taak is)? Is hij jaloers op hun vrijheid?
4Wat geeft in de film het ritme en de orde aan de werkdag? Hoe zien wij het?
Het is de zon. We zien objecten en mensen tegelijkertijd met de schaduwen vooruit bewegen.
5Wat is de taak van de personages? Welke techniek gebruiken ze?
Het zijn arbeiders in een fabriek. Ze werken aan de lopende band. Iedereen heeft een specifieke en beperkte rol. Hun techniek lijkt meer op magie.
6Aan welke periode uit de geschiedenis doet de film ons denken?
In de jaren twintig en dertig, volgens de stijl van de architectuur. Dit is de tijd waarin deze vorm van werk wijdverspreid werd.
7Hoe spelen de acteurs? Is het hetzelfde als in een gewone film?
Hun uitdrukkingen zijn overdreven.
8Hoe werd het verloop van de reis naar de fabriek gefilmd?
Deze techniek wordt pixilatie genoemd. Met regelmatige tussenpozen werden op straat foto's gemaakt, waarbij de acteurs telkens een stukje verder naar voren werden geplaatst, precies de voortgang van de zon volgend, waardoor bij serieopname de indruk werd gewekt dat de acteurs de zon volgden.
9Hoe is de scène waarin de voorman boos wordt gefilmd?
Het is een serie foto's waarbij de acteur elke keer een iets andere uitdrukking aanneemt en er katoen aan zijn oren wordt toegevoegd om de rook weer te geven.
