De nauwe blik

Bij deze activiteit gaan we uit van de observatie van een onschadelijk element in de omgeving van de leerlingen, dat aan hen zal worden voorgesteld: klein stapeltje puntenslijperresten, textuur van een gepleisterde muur, huid, stof, element van een plant, enz. Het gebruik van een vergrootinstrument (vergrootglas, microscoop) om de observatie uit te voeren, zal de “vreemdheid” creëren die de beschrijving motiveert.

In eerste instantie zal het alleen een kwestie zijn van het zo nauwkeurig mogelijk weergeven van wat er wordt gezien door middel van tekenen. Dit is het werkelijk “wetenschappelijke” deel. Met behulp van hetzelfde waargenomen object dat aan de leerlingen wordt aangeboden, kan het in dit stadium interessant zijn om de verschillende gemaakte tekeningen met elkaar te vergelijken.

Ten tweede kunnen de kinderen worden uitgenodigd om een ​​tweede tekening te maken, gebaseerd op de eerste, waarbij ze een intuïtie volgen die verband houdt met de vorm die ze in hun tekening lezen, waardoor ze aan iets heel anders gaan denken (een ander object, een landschap, enz.). De leerkracht kan leiding geven of, als het werkt, de kinderen laten kiezen).

Het gaat om het kiezen van een plastische bijzonderheid (vorm, kleur, opstelling) die gemeenschappelijk is voor een ander object of een andere ruimte, en het accentueren ervan. We kunnen ons voorstellen dat we dit proces gebruiken om drie, vier of meer tekeningen te maken, door middel van progressieve accentuering.