Om een deel van de achtergronden van de schepping te belichten, Jacques-Rémy Girerd, regisseur van de film L'Enfant au grelot, beantwoordt onze dromerige vragenlijst.
Ontdek het dromerige universum van de regisseurs, de denkbeeldige werelden die hen beïnvloeden, de bewuste of onbewuste referenties die aan de films ten grondslag liggen.
Jacques-Rémy Girerd is een animatiefilmregisseur en -producent, oprichter van de animatiefilmstudio Folimage (1981). De wereldwijd erkende Folimage-studio produceert televisieseries, korte films en speelfilms, met als doel originele animatiefilms van hoge kwaliteit te creëren, waarbij de creatie van auteurs sterk wordt ondersteund. Jacques-Rémy Girerd staat ook achter de oprichting van de wereldberoemde school: Poudrière.
Jacques-Rémy Girerd regisseerde met name de drie prachtige animatiefilms “ La Prophétie des grenouilles » (2003), « Mia et le Migou » (2008) en « Tante Hilda » gecoproduceerd met Benoît Chieux (2008), maar ook hele mooie geanimeerde televisieseries als “ Le Cirque bonheur » (1988), « Le Bonheur de la vie » (1992), « Mine de rien » (1994), « Ma petite planète chérie » (1996), en meer recentelijk de educatieve serie over gezondheid en voeding met de stem van Jean-Pierre Coffe “C'est bon”, geregisseerd in samenwerking met Amandine Fredon en Serge Elissalde (2013).
“La Prophétie des grenouilles” maakt deel uit van onze ranglijst van beste animatiefilms voor kinderen en we zijn vereerd en verheugd u een stukje van het droomachtige universum van Jacques-Rémy Girerd te kunnen presenteren, de denkbeeldige werelden die er invloed op hebben.
1- Het personage dat jou het meest heeft geraakt?
Robinson Crusoe door Daniel Defoe, (1719). Jean Valjean in Les Misérables van Victor Hugo, (1862). Elzéard Bouffier in De man die bomen plantte van Jean Giono. En nog veel, veel meer...
2- Het personage dat je het meest bang maakte?
Over het algemeen zijn er in het dagelijks leven maar weinig dingen die me bang maken, ik ben nu een grote jongen. Dit geldt des te meer op het gebied van fictie, in de film of in de literatuur: schilderen verrukt mij, zelfs als het angstaanjagend is. Ik moet een heel eind teruggaan, naar de tijd van mijn vroege kinderjaren, om me een werkelijk angstaanjagend personage te herinneren, misschien de Ogre uit Charles Perraults Tom Thumb (1697).
3- Het personage dat je het liefst zou willen ontmoeten?
Natuurlijk Kapitein Haddock, gemaakt in 1941 door Hergé (collectie Kuifje).
4- Het personage waarin je zou willen reïncarneren (^_^)?
Monsieur Hulot door Jacques Tati, in Mon Oncle (1958) of Les Vacances de Monsieur Hulot (1953).
5- De wereld waarin jij zou willen leven?
Ik geef veel de voorkeur aan de echte wereld, met al zijn onvolkomenheden, zijn schanddaden en zijn lijden. Als ik gedwongen zou worden om in een wereld te leven, hoe wonderbaarlijk die ook mag zijn, waar alles noodzakelijkerwijs vals en gescript is, dan denk ik dat ik me heel snel zou vervelen; het zou voor mij de ergste hel worden, de opperste gruwel. Nee, zeker nooit!
6- De wereld waarin je niet zou willen leven?
Allemaal zonder uitzondering (zie vorig antwoord).
7- Welke rol zou jij willen spelen in een fictiewerk?
Een rol van de slechterik natuurlijk, pittoresk en grillig, nors en genereus, buitensporig en goedaardig, die zowel kan liefhebben als haten, zonder geloof of wet, maar met een goede achtergrond... die zowel voor de goede zaak handelt als voor het verdedigen van verloren zaken, een monster van spieren en baard, avontuurlijk, onstuimig en gemoedelijk, grappig en opvallend, onvoorspelbaar en bluffend, een ideaal personage, dat uiteraard nog moet worden uitgevonden.
8- Je vroegste herinnering aan fictie?
Toen ik klein was, hadden mijn ouders het merkwaardige idee om mijn kamer aan te kleden met een wandtapijt gemaakt door Joan Miró. Ik heb dan ook een groot deel van mijn kindertijd in contact gestaan met het dromerige universum van de beroemde Catalaanse schilder. Elk abstract element, elke gekleurde vlek, elke ironische ‘dropping’ naar zijn tegenstanders, kreeg een bepaalde betekenis: een hersenschim, een fantastisch dier, een engel of demon… Mijn avonden en nachten resoneerden met deze oneindige magische menagerie: een poëtisch universum dat ongetwijfeld heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van mijn verbeeldingskracht.
9- Je favoriete woord?
Eer en decorum verbieden mij ze hier te noemen, omdat het allemaal slechte woorden zijn.
10- Muziek waar je nu graag naar wilt luisteren?
Het muziekje dat vaak in mijn hoofd zoemt. Het is gemaakt van lichte wind die door het gebladerte glijdt, kleine verre kreten, een watergesis dat in de verte klinkt en een paar viool- of pianonoten die uit de sterren vallen. Voor schoolleraren, meer informatie over Jacques-Rémy Girerd en de Folimage-studio: De Folimage-studio heeft sinds zijn oprichting, parallel aan speelfilms en televisieseries, voortdurend korte animatiefilms geproduceerd voor een jong publiek. Sinds 2005 heeft de studio dvd's en Blu-rays gepubliceerd en opnieuw uitgegeven, met een rijke filmcatalogus van meer dan 50 korte films. Veel films gaan vergezeld van educatieve hulpmiddelen. Als u als ouders of onderwijzers op zoek bent naar een boek, een educatief pakket, een educatief spel bij een kinderfilm, aarzel dan niet om de Folimage-winkel te raadplegen, een echte goudmijn voor kleuterleidsters. Ontdek talloze filmfragmenten op het Folimage YouTube-kanaal, maar neem ook een kijkje achter de schermen van de filmproductie met making ofs, interviews en zelfs dialoogopnamesessies zoals die van Bernadette Lafont voor de film "Une vie de Chat" (2008), die van Dany Boon die de stem van Migou speelt voor de film "Mia et le Migou" (2008). Als u nog niet de gelegenheid heeft gehad om uw kinderen of leerlingen een film uit de Folimage-studio te laten zien, raden wij vooral de prachtige korte film aan: L'Enfant au grelot (1998). Duur: 26 minuten. Regie: Jacques-Rémy Girerd Muziek: Serge Besset. Scenario: Jacques-Rémy Girerd, Benoît Chieux, Damien Louche-Pélissier. Animatie regie: Michael Dudok de Wit.
L'Enfant au grelot (1998)
Op een winterdag ontdekt Grand-Jacques, een postbode, op de terugweg van zijn rondreis midden in het bos een achtergelaten baby. Deze baby, Charlie, lijkt bijzonder belang te hechten aan zijn bel en naarmate hij ouder wordt, krijgt hij de gewoonte om hem in vertrouwen te nemen.
Een paar jaar later, op kerstavond, vergezelt Charlie de postbode die de kinderbrieven naar de kerstman moet brengen. Maar Grand-Jacques breekt zijn been en Charlie besluit de brieven zelf bij de Kerstman te bezorgen. Zal hij ontdekken waarom zijn bel zo belangrijk voor hem was?
Een film vol emotie en poëzie. De personages zijn ontroerend, de zoektocht van Charlie naar identiteit is zeer ontroerend. Een animatiemeesterwerk dat je gezien moet hebben!
Ideaal om te kijken op de kleuter- of basisschool voor de kerstvakantie.
Een DVD met de film en de making-of ervan, originele tekeningen en nog een tekenfilm van 26 minuten (Patate et le jardin potager), een Educatief pakket van de film en een album bewerkt door Casterman zijn te koop op de Folimage-website.
Duur : 26 min
Regie : Jacques-Rémy Girerd
Muziek : Serge Besset
Scénario : Jacques-Rémy Girerd, Benoît Chieux, Damien Louche-Pélissier
Direction de l'animation : Michael Dudok de Wit