بازی معکوس

ما می‌توانیم این اصل را از طریق یک بازی اجرا کنیم که در آن گروهی از بازیکنان مجموعه‌ای از نقاشی‌ها را ایجاد می‌کنند که دنیایی را توصیف می‌کنند که در آن یک هنجار وارونه شده است و آنها را بدون توضیح شفاهی به گروه دیگری از بازیکنانی که شاهد ایجاد نقاشی‌ها نبوده‌اند و باید تلاش کنند حدس بزنند که کدام هنجار معکوس شده است، ارائه می‌کنند.

چه انتخاب استاندارد معکوس از طرف معلم باشد یا از بحث با بچه هایی که دنیای وارونه را اختراع می کنند (گروه «پرژکتورها»)، نکته مهم کاوش منطقی از طریق بحث و ترسیم پیامدهای این انتخاب است. بنابراین معلم می تواند فهرستی از ایده های حاصل از بحث را بنویسد که به عنوان چارچوب مرجع برای تفسیر عمل می کند.

برای بحث در مورد تفسیر نقاشی ها با گروه دوم ("ارزیابی کنندگان")، یافتن دقیقاً بیانیه ای که برای گروه "طراحان" ارائه شده است، اهمیت کمتری نسبت به خود بحث دارد. پیشرفت در تفسیر با چارچوب ذکر شده در مرحله قبل اندازه گیری می شود. تمرین زمانی به پایان می رسد که تمام ایده ها توسط "ارزیابی کنندگان" بیان شده باشد.

نقش ها باید معکوس شوند، به طوری که هر کودک فرصتی برای تمرین اختراع و تفسیر داشته باشد.