واژگان عواطف را مناسب کنید

جلسه 1: ردیابی مجدد سناریو

از دانش آموزان بخواهید فیلم کوتاه را تماشا کنند. پس از اولین مشاهده، از آنها بخواهید که شخصیت ها (یک دختر و پدرش) را شناسایی کنند و داستان را به زبان خودشان بیان کنند. به طور کلی، کودکان به طور خود به خود باز شدن سناریو را گام به گام دنبال می کنند. اگر نه، آنها را راهنمایی کنید تا طرح را به صورت زمانی خلاصه کنند.

• دختر بچه ششمین سالگرد تولدش را جشن می گیرد. پدر کفاشش چکمه های فضانوردی به او می دهد. آنها با هم در سفر در فضا بازی می کنند.
• او بزرگ می شود و به دانشگاه می رود و مصمم است که فضانورد شود. او سخت کار می کند اما نمرات بدی می گیرد.
• هر چه زمان بیشتر می گذرد، او بیشتر گوشه گیر می شود. او دیگر نمی بیند که پدرش چه کاری برای تشویق او انجام می دهد.
• او برای برنامه آموزش فضانوردان درخواست می دهد. پاسخ منفی است.
• یک روز او به خانه می آید و پدرش آنجا نیست. او درگذشت.
• او همه چیز را در اتاقش می شکند و رویای خود را رها می کند. نمرات بد
• هنگام مرتب کردن وسایل، با جعبه ای برخورد می کند که پدرش کفش هایش را در آن نگه داشته است. او جفت چکمه هایش را پیدا می کند و با آنها انگیزه ای برای باور دوباره به رویای خود پیدا می کند.
• او سخت کار می کند، نمرات خوبی می گیرد و از دانشگاه فارغ التحصیل می شود.
• او در برنامه آموزش فضانوردان پذیرفته شده است. او به رویای خود می رسد و به فضا سفر می کند.

از بچه ها بپرسید که در این اولین مشاهده چه احساسی داشتند. این یک فیلم بسیار تکان دهنده با یک کودک به عنوان قهرمان آن است که به دانش آموزان اجازه می دهد تا به راحتی با شخصیت همذات پنداری کنند.

جلسه دوم: احساسات شخصیت را شناسایی کنید

مراحل اصلی تاریخ را با دانش آموزان مرور کنید (به جلسه 1 مراجعه کنید). از مردم بخواهید برای بار دوم فیلم را ببینند، با دستورالعمل هایی که توجه ویژه ای به احساسات تجربه شده توسط دختر در طول داستان داشته باشند.

مجموعه ای از احساسات شناسایی شده توسط دانش آموزان (به عنوان مثال روی یک پوستر) تهیه کنید. از آنها بخواهید با استفاده از سؤالات، زمینه سازی کنند: شخصیت در چه نقطه ای از داستان این احساس را احساس می کند؟ برای چی؟ چگونه آن را شناسایی کردید؟ این احتمال وجود دارد که دانش‌آموزان چندین بار از یک احساس واحد برای تعیین تصاویر متفاوت استفاده کنند. شناخته شده ترین احساسات اولیه ذکر خواهد شد: شادی، خشم، غم، تعجب، ترس. دانش آموزان به حالات صورت (شکل چشم ها، ابروها، دهان) یا حرکات بدن (پریدن، دویدن، خندیدن و غیره) اشاره خواهند کرد.

از دانش‌آموزان بخواهید که مجموعه‌ای از تصاویر فیلم را مشاهده کنند و آن‌ها را در 5 گروه دسته‌بندی کنند که احساسات اولیه را منعکس می‌کند: شادی، غم، خشم، ترس، تعجب. معلم 5 پوستر آماده خواهد کرد که روی آنها تصاویر احساسات مرتبط چسبانده می شود. N.B.: بسته به سن دانش آموزان، می توانیم تعداد تصاویر/احساسات مورد مطالعه را تطبیق دهیم. هنگامی که این مرتب سازی انجام شد، به دانش آموزان اشاره کنید که تفاوت های ظریفی از شدت بین احساسات وجود دارد.

در یک پوستر با هم گروه بندی شده اند (مثلاً اشتیاق / شادی / سرخوشی). در این مرحله دانش آموزان می توانند احساسات را شبیه سازی کنند. بر اساس این مشاهدات، از دانش‌آموزان بخواهید تا نام‌های دقیق‌تری از احساسات را برای شرح هر تصویر بیابند. مشخص کنید که یک نام را نمی توان چندین بار استفاده کرد. بنابراین، این منجر به گسترش واژگان با اصطلاحات کمتر استفاده شده می شود: ناامیدی، دلسردی، و غیره. در پایان فعالیت، معلم واژگان مربوط به تصاویری را ارائه می دهد (یا از مردم می خواهد از روی کلمات یا عبارات شناخته شده حدس بزنند) واژگان مربوط به تصاویری را که نمی توان آنها را عنوان کرد.

چاپ مواد این فعالیت...

جلسه سوم: واژگان عواطف را مناسب کنید

قبل از آن، معلم مجموعه ای از دومینوها را با تصاویر فیلم و نام احساسات ایجاد می کند. یک بازی برای 6 دانش آموز برنامه ریزی کنید. دانش آموزان را به بازی دومینو دعوت کنید. همچنین می‌توانیم با گذاشتن بازی‌ها در کلاس آزادانه به آنها فرصت بازی را در زمان‌های دیگر هفته بدهیم.

ردیابی نوشتاری: یک برگه از تصاویر فیلم را که بر اساس نوع احساسات گروه بندی شده اند، بین دانش آموزان توزیع کنید. از آنها بخواهید که تصاویر را با نام احساسات مورد مطالعه شرح دهند. بسته به سن و سطح دانش آموزان، ما می توانیم یک سری برچسب حاوی نام احساسات ارائه دهیم.

چاپ مواد این فعالیت...