سرخوردگی

می تواند با تجزیه و تحلیل دقیق احساسات نشان داده شده توسط دو شخصیت و بحث در مورد توضیحات احتمالی برای عدم تطابق آنها (هیجان، ناامیدی، آزار، عصبانیت، غم برای کوچکتر، عدم تحمل و تعجب برای بزرگتر) شروع شود. این می تواند به شکل کار نوشتاری برای تصور افکار شخصیت ها، متناوب با لحظات اشتراک گذاری و بحث، برای کشف کامل تقارن (در قانون) این دو دیدگاه باشد.

ثانیاً، ما بر زمینه "تضاد" در فیلم تمرکز خواهیم کرد: انتظارات از اتحاد خانواده، نقش تلفن. در اینجا باز هم، در مورد کنکاش در موقعیت برای تصور عادات یا قوانین ضمنی است (آیا اگر خواهر کوچک فقط می خواست یک سوال بپرسد، وضعیت متفاوت بود؟ چرا او تماس تلفنی خواهر بزرگش را قطع نمی کند؟ و غیره). این فرصتی است برای ایجاد پیوند با یک پرسش عملی در مورد قوانین ادب، سلسله مراتب کودک/بزرگسال، قوانین استفاده از اشیا و غیره.

پس از این پاکسازی، زمان ساخت طرح های کوتاه با دو شخصیت، با استفاده مجدد از ایده های مطرح شده فرا می رسد. بچه ها نیم دوجین موقعیت را برای بازی بدون لوازم جانبی و بدون کلام فرموله می کنند. در این مرحله، معلم می تواند تغییر نقش را پیشنهاد کند: این کودک است که در یک کار جذب می شود و بزرگسال است که سعی می کند چیزی را به او منتقل کند. بچه‌ها دوتایی کار می‌کنند، یا با نوشتن از قبل یا ترجیحاً بداهه‌نویسی. سپس به کلاس ارائه می کنند.

برای آماده شدن برای فعالیت، باید سعی کنید تفاوت بین پرسشگری تاریخی/اجتماعی و پرسشگری اخلاقی/اخلاقی را در نظر داشته باشید. بنابراین، کاوش در موقعیت ها باید قبل از مسائل اجتماعی، به ویژه نقش سرخوردگی به عنوان موضوع اصلی آموزش متوقف شود. بحث در مورد این موضوع، که یک ساخت تاریخی اخیر است، واقعاً به اینجا مربوط نیست. مهمتر از همه این است که بچه ها مفاهیمی مانند واژگان احساسات، منطق های متفاوت رفتار، تبادل نقش ها، شبیه سازی یک بحث و غیره را دستکاری کنند...

پسوند و مراجع

• یک فیلم کوتاه دیگر از این پلتفرم: "ناراضی کننده".
• برای مروری بر تاریخچه مفهوم سرخوردگی، می‌توانیم به مقاله یوهانا استوت-کادیوت: «ناامیدی» در Figures de la psychoanalyse, vol. 18، شماره 2، 2009، صفحات 171-179 - قابل مشاهده آنلاین در CAIRN.