Shipwrecked

Een gekke korte film om te sterven van het lachen! Voor kinderen die dromen van schattenjacht, onbewoonde eilanden en piraterij. Volg de avonturen van onze twee clownhelden. Gekke animatie en een heel grappig einde. Het argument waarop Shipwrecked is gebaseerd is vrij simpel: elk van de twee personages heeft wat de ander verlangt. De film bouwt de situatie op tot het punt waarop deze bijna kan worden opgelost, maar het loopt, voorspelbaar, uit de hand en er ontstaat een gevecht dat resulteert in beide verliezen. De film streeft er dus naar om de situatie te beschrijven als de ontmoeting van twee individuele logica's, twee exclusieve trajecten. Ten eerste is er de vereenvoudigde tekening van de personages en de hysterisering van hun gedrag, dat vergelijkbaar wordt met primaire impulsen (“idioot”, in de primaire zin, dat wil zeggen enkelvoud). Er is de taal, teruggebracht tot even primaire slogans. Ten slotte is er de vereenvoudiging die wordt gecreëerd door de eilandcontext, waarbij alles een zeldzame hulpbron wordt, een wenselijk object dat niet kan worden gedeeld. We begrijpen dat de ontmoeting van de twee logica's, op deze manier geformuleerd, uiteraard geen gemeenschappelijke basis kan vinden, behalve op een ironische en geforceerde manier, wanneer de twee personages aan het einde de schatkist delen die in een broze skiff is veranderd. Shipwrecked orkestreert vakkundig de karikatuur, tot het punt waarop het bijna geometrie wordt. Het combineert humor en logica om je aan het denken te zettenop de steeds hernieuwde kwestie van individualisme en het gemeenschappelijk belang. De keuze van de titel (een voltooid deelwoord) bevestigt dat deze, zoals alle fabels, ons uitnodigt om te mediteren over de resultaten van onze daden.