Een hele mooie korte film over moederliefde bij dieren.
Volg de avonturen van Ahco, een babyolifant die verdwaald is in het bos en zijn gelukkige of ongelukkige ontmoetingen met andere dieren; het comfort van een ringstaartmaki, het gevaar van krokodillen.
Kinderen zullen zichzelf misschien in dit ontroerende personage projecteren, wanhopig bij het idee hun moeder te hebben verloren.
De korte film “Ahco On The Road” werd geselecteerd voor het Takorama 2023-festival georganiseerd door de vereniging Films pour enfants.
1-Welk pad volgt de babyolifant zodra hij de kudde verlaat?
Hij gaat willekeurig, eerst de vlinder volgen, dan in reactie (aantrekking, angst) richting de aangetroffen dieren, daarna dwaalt hij rond op zoek naar de weg terug.
2-Wat voor soort bijeenkomst heeft hij? Hoe reageert hij?
Hij ontmoet andere dieren, elk met een andere houding (vriendelijk, onverschillig, agressief). Hij wordt door iedereen verrast, een bewijs van zowel zijn onervarenheid als zijn nieuwsgierigheid.
3-Welke andere verhalen doet dit verhaal in je opkomen?
Tom Thumb en soortgelijke verhalen, waarin kinderen verdwaald zijn en hun huis proberen te vinden.
4-Hoe begrijpen we de emoties van het personage?
Door gelijkenis met wat we zouden voelen (of gevoeld hebben) in dezelfde situatie.
5-Welke rol speelt muziek?
De muziek is expressief en volgt de verwondering, verbazing, zorgen of paniek van het babyolifantje.
6-Zien we de babyolifant in alle afbeeldingen in de film?
Bijna op allemaal.
En als we hem niet zien, komt dat omdat we door zijn ogen kijken. De film is volledig gericht op dit personage.
7-Waarom zijn we bang als de krokodil het babyolifantje bijt?
We stellen ons voor hoe we ons zouden voelen.
We schrijven dezelfde gevoelens als wij toe aan het dier (antropomorfisme).
8-Weten we hoe de babyolifant in werkelijkheid zou denken?
We weten niet zeker hoe olifanten denken en voelen.
Menselijke emoties en gedachten worden begrepen door middel van taal (verbaal, lichamelijk), die we hebben geleerd.
Maar olifanten hebben deze taal niet. We kunnen ons alleen maar proberen voor te stellen wat zij denken en voelen, naar analogie.
Extensies en referenties
Cinema frame: analyse van de filmische filmtaal – expressieve kadrering en focus.
Voor een animatiefilm van 8 minuten die een heel eenvoudig verhaal vertelt, gebruikt Ahco on the road een groot aantal filmtechnieken: expressief gebruik van het off-frame, meervoudige opnameschalen, (virtuele) camerabewegingen, focuseffecten, verschillende soorten verbindingen, enz. Ze worden gebruikt om het thema blik uit te werken, op twee niveaus. Op verhaalniveau gaat het in de eerste plaats om het vertellen van de verbreding van de visie van het personage op de wereld om hem heen. Vandaar de trackingshots die geleidelijk de setting ontdekken en de spelletjes met het off-frame voor het uiterlijk van de dieren die hij tegenkomt. Op een algemener niveau vertelt de film over onze kijk op dieren, de manier waarop we onszelf in hun bewustzijn projecteren of, integendeel, ze mysterieus voor ons blijven. Zoals een dierendocumentaire zou doen, laat Ahco onderweg de dieren aan hun stilte over en de emoties die het hen geeft, worden grotendeels geconstrueerd door de gebruikte codes van cinematografische expressiviteit: ritmes, muziek en focusspelletjes van de shots.
We stellen voor om deze constructies in de film te bestuderen, in het bijzonder het werk van het frame en de camerabewegingen.
1- Geef het doel van de analyse aan
We kunnen het project starten met een eenvoudige vraag over interpretatie. De film is woordeloos en de dieren worden niet erg expressief in beeld gebracht. Dus hoe begrijpen we de details van de actie, de bedoelingen van de personages? En hoe evolueert de emotie van de kijker? We zullen ons daarom concentreren op de hulpmiddelen die enerzijds het begrijpen van de situaties van het vertelde verhaal mogelijk maken en anderzijds het creëren van een emotie.
Terwijl we ons proberen te concentreren op de beelden, kunnen we beginnen met een nieuwe kijk zonder geluid.
2- Presenteer de woordenschat van de bioscoop
Voordat we met de studie van film zelf beginnen, is het nuttig om de gebruikelijke begrippen te introduceren die worden gebruikt om beelden te beschrijven. We zullen op deze manier definiëren:
- Het kader, als uitsnede (keuze) in wat we willen laten zien, maar ook als out-of-frame, wat wordt gesuggereerd maar niet in het frame wordt getoond. We kunnen analogieën maken met schilderen, fotografie en tekenen.
- Het plan als een tijdelijke eenheid van de film en als een “frame dat gedurende een bepaalde tijdsduur blijft bestaan” (we hoeven geen vragen te beantwoorden over verbanden en montage).
- De verschillende planschalen (algemene opname, afstandsopname, medium opname, Amerikaanse opname, close-up, close-up, zeer close-up), waarbij elke schaal overeenkomt met een bepaalde relatie tussen de setting en de personages, die inspeelt op het begrip en de expressiviteit van wat wordt getoond.
- Cameraposities en bewegingen (reizen, pannen, zoomen, hoge/lage hoek) als middel om een bepaald frame te behouden of te ontwikkelen, om een bepaald gevoel te introduceren.
- Enkele montagefiguren gebruikt in de film: shot/reverse shot (afwisseling van twee weergaven vanuit tegengestelde richtingen waardoor twee standpunten kunnen worden vergeleken) en oplossen (hier voornamelijk gebruikt als een ellips).
3- Gebruik de tools op geselecteerde fragmenten van de film
Vraag de kinderen om de afbeeldingen uit de film te matchen met de eerder geïntroduceerde elementen. Elke reeks bestaat uit een bepaald aantal opnames die moeten worden beschreven door het gebruikte vocabulaire opnieuw te gebruiken.
De voorgestelde reeksen zijn:
- De introductiereeks van het personage (0'00'' - 0'35'' - 6 schoten).
- Het ronddwalen in de jungle en het verschijnen van de maki (1’40’’ – 2’25 – 12 schoten).
- Ontwaken en de reis (4’03”-4’49 – 5 shots).
- De mislukte reünie (5’16-5’37 – 4 schoten).
- De krokodilaanval (5'34-6'38 "- 20 schoten).
- De vlucht voorwaarts totdat de klif valt (6'39-7'04 – 12 schoten).
4- Discussie over de enscenering van de sequenties
De kinderen vergelijken hun keuzes en bespreken vragen over enscenering, dat wil zeggen de keuze voor een bepaalde techniek in termen van begrip en expressiviteit: hoe helpt dit om beter te begrijpen wat er gebeurt? welke emotie roept dit op? Deze stap vindt plaats in de vorm van een collectieve discussie.
Op dit punt kan het nuttig zijn om te onthouden dat de gepresenteerde woordenschat oorspronkelijk bedoeld was om cinema te beschrijven: menselijke karakters, gefilmd met een echte camera. Er is dus a priori sprake van een zekere ontoereikendheid bij deze film, een tekenfilm waarin dieren worden gepresenteerd. Er worden met name close-shot-schalen gemaakt om emoties op het gezicht te benadrukken, wat in ons geval een grens vindt. Dit is een kans om te laten zien dat de vormen en technieken van een media als film codes voortbrengen die de interpretatie sturen.
Om de expressiviteit van de scènes te bespreken, de manier waarop emoties worden gesuggereerd bij de personages en bij de kijker, overgedragen of als reactie daarop, kunnen we een aanvullend hulpmiddel introduceren. We zouden ons kunnen afvragen wat de brandpuntspositie op elk vlak is. Wiens blik is het beeld? Ter vereenvoudiging kunnen we twee gevallen onderscheiden: het beeld kan dus worden ingekaderd alsof het wordt gezien door een getuige buiten het verhaal (“externe” focus), of integendeel door een van de personages (“subjectieve” focus). Dit zal helpen om de beelden beter te begrijpen waarin angst wordt gesuggereerd door frames die lijken op een personage buiten het frame dat we nog niet hebben ontmoet terwijl hij de babyolifant bespioneerde.
Dit is de constructie van een asymmetrie van de blik, waarbij de toeschouwer wordt benadeeld, net als het personage. Iemand kijkt naar het personage en staat op het punt met hem te communiceren, maar we weten nog niet wie het is.
Educatieve activiteiten aangeboden door Bruno Pellier, Christophe en Olivier Defaye.
Gemaakt met de steun van het Franse Ministerie van Nationaal Onderwijs en de CNC.
Film kijken met het gezin, educatieve activiteiten met ouders thuis en met leerkrachten in de klas.
