ลองนึกภาพช่อดอก

กิจกรรมการศึกษา

การมีอยู่ของคณิตศาสตร์ในธรรมชาติ รู้ลักษณะของโลกที่มีชีวิต

ในการค้นหาการปรับให้เหมาะสมและประสิทธิภาพในกระบวนการเจริญเติบโต พืชสร้างรูปแบบทางเรขาคณิตที่ซับซ้อน เกลียวไขว้ การจัดเรียงใบไม้ตามลำต้นเป็นประจำ การจัดเรียงเกล็ดโคนต้นสน... ความสัมพันธ์ระหว่างโลกของพืชกับคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่ซับซ้อน อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเรื่องน่าสนใจที่จะพูดคุยกับนักเรียนอายุ 6-11 ปีว่าธรรมชาติดูเหมือนจะชอบ ลำดับฟีโบนัชชี และอัตราส่วนทองคำ แต่ยังรวมถึงวัตถุทางคณิตศาสตร์ เช่น เศษส่วนด้วย การเจริญเติบโตของพืชไม่ได้เกิดขึ้นแบบสุ่ม แต่กลับเป็นไปตามกฎการกระจายตามธรรมชาติ

ตัวอย่างเช่น 3 กลีบสำหรับดอกลิลลี่ 5 กลีบสำหรับบัตเตอร์คัพ 34 หรือ 55 หรือ 89 กลีบสำหรับดอกเดซี่ จำนวนเกลียวในใจกลางดอกทานตะวัน (เกลียวใน 2 ทิศทาง) คือ 21 และ 34 หรือ 34 และ 55 หรือ 55 และ 89 หรือ 89 และ 144 โคนต้นสนมีเกลียว 8 เกลียวที่ด้านหนึ่งและ 13 เกลียวอีกด้านหนึ่ง หรือ 5 เกลียวในด้านหนึ่งและ 8 อีกด้านหนึ่ง จำนวนเส้นทแยงมุมของสับปะรดคือ 8 เส้นในทิศทางเดียว และ 13 เส้นในทิศทางอื่น

ตัวเลขเหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของ ลำดับฟีโบนัชชี (Leonardo Fibonacci, 1202, Pisa): 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233... (แต่ละตัวเลขในลำดับนี้ได้มาจากผลรวมของตัวเลขสองตัวก่อนหน้า [0+1=1] [1+1=2] [1+2=3] [2+3=5] [3+5=8] [5+8=13]...)