กิจกรรมให้ความรู้เรื่องหนังสั้น Dona Coroquinha
การตั้งชื่อ การระบุตำแหน่ง และการกำหนดลักษณะของช่องว่าง: พื้นที่สาธารณะในเมือง
เข้าใจแนวคิดเรื่องขนาดทางภูมิศาสตร์
ผลิตงานกราฟิก ใช้แผนที่แอนะล็อกในระดับต่างๆ
Dona Coroquinha © Diogo Nii Cavalcanti
ชื่อเรื่องDona Coroquinha
ธีมความมุ่งมั่น
ประเภทและคำสำคัญการ์ตูน ความกล้าหาญ ทางม้าลาย รถยนต์ รถบัส การจราจร สัตว์ สุนัข
อายุ (สำหรับภาพยนตร์)3-11 ปี
ระยะเวลา03 min 28 s
กำกับDiogo Nii Cavalcanti
เพลงประกอบDavid Convery
การผลิตVancouver Film School (Canada, 2010)
วิเคราะห์จุดตัดของจังหวะชีวิตบนท้องถนน การเดินบนถนน ข้ามทางม้าลายในเมือง: กิจกรรมธรรมดาๆ มากมายซึ่งหากพวกเขายังคงดึงความสนใจของเราออกไปโดยไม่รอบคอบ ก็ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมชาติและควบคุมเราเหมือนกับการกินอาหารหรือซักผ้า แต่ดังที่ภาพยนตร์แสดงให้เห็น ถนนเป็นจุดตัดที่ซับซ้อนของกระแสน้ำของมนุษย์ สัตว์ หรือเครื่องจักร ซึ่งการประสานงานกันอาจเป็นปัญหาได้
หญิงชราสามารถข้ามทางม้าลายอย่างใจเย็นได้หรือไม่? ผู้ที่นั่งรถเข็นสามารถเคลื่อนตัวไปท่ามกลางผู้คนสัญจรไปมา สกู๊ตเตอร์ หรือรถยนต์ที่จอดอยู่ได้อย่างง่ายดายหรือไม่? สุนัขจะรับมืออย่างไร (แบบมีสายจูงหรือไม่)? กิจกรรมนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างแผนที่พื้นที่ถนนเพื่อแสดงถึงกระแสน้ำและตรวจหาปัญหาที่อาจเกิดขึ้นกับการอยู่ร่วมกัน เป็นวิธีการสร้างความตระหนักรู้ของเด็กเกี่ยวกับจังหวะของชีวิตและการจัดระเบียบของเมือง ณ ทางแยกของสังคมวิทยาและชาติพันธุ์วิทยาในเมือง
ขั้นตอนแรกคือการเลือกและกำหนดขอบเขตพื้นที่ถนนที่จะประกอบเป็นพื้นที่ศึกษา ตามหลักการแล้ว ควรเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างพลุกพล่าน เป็นเชิงพาณิชย์ กว้างขวางพอสมควร (ธุรกิจหลายแห่ง) ขวาง (รวมถึงความกว้างทั้งหมดของถนน: ถนนและทางเท้า) และรวมจุดทางข้ามรถ/คนเดินเท้าอย่างน้อยหนึ่งจุด (ทางม้าลาย โรงจอดรถ หรือทางเข้าที่จอดรถ) เราอาจพอใจกับพื้นที่ทางเท้าแต่ยังรวมถึงที่จอดรถด้วย
การศึกษาประกอบด้วยการลงพื้นที่และสังเกตทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวในพื้นที่จำกัดเป็นกลุ่ม ดังนั้นจึงจำเป็นต้องทำหลายครั้งเพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด การสังเกตจะทำบนแผ่นงานที่เตรียมไว้ซึ่งเป็นตัวแทนของพื้นที่ที่สังเกตได้ในรูปแบบของแผนที่มีสิ่งกีดขวางและขอบเขต เช่น เฟอร์นิเจอร์ริมถนน ข้อจำกัดทางเท้า ฯลฯ เซสชันแรกอาจประกอบด้วยการสังเกตภาคส่วนนั้นและร่วมกันจัดทำแผนนี้ โดยหารือเกี่ยวกับองค์ประกอบที่เกี่ยวข้อง
เพื่อแสดงถึงกระแส เราจะบันทึกวิถีแต่ละวิถีที่สังเกตได้ โดยแต่ละวิถีสรุปเป็นสองลักษณะที่สามารถประเมินได้ด้วยสายตา: วิถีและความเร็ว ความเร็วจะแสดงด้วยรหัสสีที่ใช้ติดตามวิถีโคจรบนแผน นอกจากนี้เรายังจะระมัดระวังในการจดบันทึกด้วยรหัสพิเศษ “อุบัติเหตุ” ของการเดินทาง ช่วงเวลาที่วิถีชนกันหรือประสานกัน (เช่น หยุดชั่วคราว = ○ การปิดกั้น = | การกระแทก = X) การซ้อนทับวิถีสีทั้งหมดบนแผ่นงานจะช่วยให้เข้าใจถึงกระแสและการโต้ตอบของสีเหล่านั้น
คำอธิบายความเร็ว (ความสอดคล้องระหว่างสีและความเร็ว) เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ จำเป็นต้องจัดทำขึ้นทีละน้อย เนื่องจากการประเมินด้วยภาพเชิงอัตนัยและไม่มีฐานอ้างอิงตั้งแต่เริ่มต้น โดยการสังเกตว่าใครเคลื่อนไหวและอย่างไร เด็กๆ จะค่อยๆ มีนิสัยที่เกิดจากการสังเกตอย่างมีชั้นเชิง และซึ่งเป็นหนึ่งในความท้าทายของกิจกรรมนี้ จดหมายโต้ตอบนี้จะถูกวาดขึ้นบนแผ่นงานแยกต่างหาก โดยสังเกตสีและเอนทิตีที่กำลังเคลื่อนที่: แม่ที่มีรถเข็นเด็กเป็นสีนี้ เด็กนักเรียนเป็นสีนี้ รถบัสหรือรถบรรทุกขยะเป็นสีนี้ เป็นต้น
เราเข้าใจดีว่าการที่จะละเอียดถี่ถ้วนไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำหรับแต่ละเซกเตอร์และเซสชันการสังเกต ก็เพียงพอแล้วที่จะมีช่วงความเร็วที่กว้างพอที่จะสร้างคำอธิบาย ซึ่งสามารถเสริมด้วยเซสชันอื่นๆ ได้ ในตอนท้ายของการสังเกตทั้งหมด แผ่นงานภาคทั้งหมด
การวางเคียงคู่กับคำอธิบายโดยละเอียด จะทำให้ผังการไหลของพื้นที่ที่ศึกษา ก็สามารถจัดแสดงได้ กิจกรรมนี้เป็นประโยชน์ต่อโครงการระยะยาวที่ใช้ร่วมกันระหว่างหลายชั้นเรียน เพื่อรวมการสังเกตการณ์จากภาคส่วนต่างๆ ของพื้นที่
(ข้อความทั่วไปที่เน้นประเด็นกระแสเมือง)
งานทั่วไปเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเมืองร่วมสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาการจราจร: Olivier Mongin, La ville des flows (Fayard, 2013) ดูโดยเฉพาะส่วนแรก “ภายใต้ความกดดันของกระแสและความเร็ว”
บทความที่รวบรวมงานวิจัยล่าสุดในมานุษยวิทยา สังคมวิทยา และการวางผังเมืองที่เกี่ยวข้องกับการเดินในเมือง: Rachel Thomas, “Walking in the city. A story of Meaning” ในนิตยสาร L’Espacegraphique (2007/1, เล่มที่ 36) ดูได้ทางออนไลน์ที่ แครน
ใบกิจกรรมเขียนโดย: Bruno Pellier
