การทำหุ่นเชิด

ก่อนเริ่มกิจกรรม นักเรียนจะพูดคุยเกี่ยวกับการทำงานของหุ่นและข้อต่อและบทบาทของพวกเขาด้วย ประวัติความเป็นมาของหุ่นเชิดมีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ มักใช้เพื่อเล่าเรื่องราวในรูปแบบของละคร พันชิเนล ตัวละครจาก Commedia dell'arte (ศตวรรษที่ 15) ก็เป็นหนึ่งในหุ่นกระบอกที่มีชื่อเสียงที่สุด (โรงละครบูรัตตินี)

ช่วงที่ 1: ระบุข้อต่อต่างๆ ของร่างกาย นักเรียนจะวางและระบุข้อต่อหลักของร่างกายมนุษย์โดยใช้ภาพเงาที่วาดไว้ ครูสามารถเสนอแนะงานกลุ่มและจัดเตรียมหุ่นกระบอกที่ประกบไว้บนราวเหล็กให้แต่ละกลุ่ม

ช่วงที่ 2: การสร้างหุ่นเชิด โดยตัดชิ้นส่วนออก ครูจะแนะนำหุ่นจำลองหลายแบบ (ประกบด้วยแบรด) นักเรียนที่อายุน้อยที่สุดจะตัดหุ่นส่วนต่างๆ ลงบนแผ่นถ่ายเอกสาร คนอื่นๆ จะสามารถใช้เทมเพลตได้ ส่วนเด็กโตจะสามารถสร้างส่วนต่างๆ ได้ด้วยตัวเองโดยพิจารณาจากแบบจำลองที่นำเสนอ

ช่วงที่ 3: การสร้างหุ่นเชิด การติดตั้งแบรดและสายไฟ นักเรียนจะประกอบหุ่นโดยใช้แบรด เด็กโตจะเพิ่มสายไฟเพื่อเชื่อมต่อข้อต่อ

ช่วงที่ 4: การจัดการหุ่น จากนั้นนักเรียนจะจัดการหุ่นของตนเอง ทำไมไม่แนะนำให้กลุ่มเล็กๆ จินตนาการถึงการละเล่นกับหุ่นกระบอกแล้วแสดงต่อหน้านักเรียนในชั้นเรียนหรือต่อหน้านักเรียนในชั้นเรียนใกล้เคียง อย่าลืม! ต้องซ่อนหุ่นเชิดเด็กไว้เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าหุ่นเชิดมีชีวิตและเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง

พิมพ์เอกสารสำหรับกิจกรรมนี้...