เหมาะสมกับศัพท์ของอารมณ์

เซสชันที่ 1: การย้อนรอยสถานการณ์

ให้นักเรียนชมภาพยนตร์สั้น หลังจากการดูครั้งแรก ขอให้พวกเขาระบุตัวละคร (เด็กหญิงและพ่อของเธอ) และเล่าเรื่องด้วยคำพูดของพวกเขาเอง โดยทั่วไปแล้ว เด็กๆ จะย้อนรอยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทีละขั้นตอนอย่างเป็นธรรมชาติ ถ้าไม่เช่นนั้น ให้แนะนำให้พวกเขาสรุปโครงเรื่องตามลำดับเวลา

• เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ กำลังฉลองวันเกิดปีที่หกของเธอ พ่อช่างทำรองเท้ามอบรองเท้าบูทนักบินอวกาศให้เขา พวกเขาเล่นกันในการเดินทางในอวกาศ
• เธอเติบโตขึ้นมาและเข้าเรียนวิทยาลัย โดยมุ่งมั่นที่จะเป็นนักบินอวกาศ เธอทำงานหนักแต่ได้เกรดไม่ดี
• ยิ่งเวลาผ่านไป เธอก็ยิ่งถอนตัวมากขึ้น เธอไม่เห็นสิ่งที่พ่อของเธอพยายามทำเพื่อให้กำลังใจเธออีกต่อไป
• เธอสมัครเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมนักบินอวกาศ คำตอบคือเชิงลบ
• วันหนึ่งเธอกลับมาบ้านแต่พ่อของเธอไม่อยู่ เขาเสียชีวิต
• เธอทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในห้องของเธอและละทิ้งความฝันของเธอ เกรดไม่ดี
• ขณะจัดข้าวของเธอก็เจอกล่องที่พ่อของเธอเก็บรองเท้าไว้ เธอพบรองเท้าบู๊ตคู่หนึ่งของเธอและมีแรงจูงใจที่จะเชื่อในความฝันของเธออีกครั้ง
• เธอทำงานหนัก ได้เกรดดี และสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัย
• เธอได้เข้ารับการฝึกอบรมนักบินอวกาศแล้ว เธอตระหนักถึงความฝันของเธอและเดินทางสู่อวกาศ

ถามเด็กว่าพวกเขารู้สึกอย่างไรระหว่างการดูครั้งแรกนี้ เป็นภาพยนตร์ที่สะเทือนใจมากซึ่งมีเด็กเป็นนางเอก ซึ่งช่วยให้นักเรียนสามารถระบุตัวตนของตัวละครได้อย่างง่ายดาย

ช่วงที่ 2: ระบุอารมณ์ของตัวละคร

ศึกษาขั้นตอนหลักของประวัติศาสตร์ร่วมกับนักเรียน (ดูช่วงที่ 1) ให้คนดูภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งที่สอง โดยมีคำแนะนำให้ใส่ใจเป็นพิเศษกับอารมณ์ที่หญิงสาวได้รับตลอดทั้งเรื่อง

รวบรวมอารมณ์ที่นักเรียนระบุ (เช่น บนโปสเตอร์) ขอให้พวกเขากำหนดบริบทโดยใช้คำถาม: ตัวละครรู้สึกถึงอารมณ์นี้ ณ จุดใดของเรื่อง? เพื่ออะไร? คุณระบุได้อย่างไร? มีแนวโน้มว่านักเรียนจะอ้างอิงอารมณ์เดียวกันหลายครั้งเพื่อกำหนดภาพที่ต่างกัน อารมณ์หลักที่รู้จักกันดีที่สุดจะถูกอ้างถึง: ความสุข ความโกรธ ความเศร้า ความประหลาดใจ ความกลัว นักเรียนจะกล่าวถึงการแสดงออกทางสีหน้า (รูปร่างของตา คิ้ว ปาก) หรือการเคลื่อนไหวของร่างกาย (กระโดด วิ่ง หัวเราะ ฯลฯ)

ขอให้นักเรียนสังเกตชุดภาพจากภาพยนตร์และจัดเรียงภาพออกเป็น 5 กลุ่มซึ่งสะท้อนถึงอารมณ์ความรู้สึกหลัก ได้แก่ ความสุข ความเศร้า ความโกรธ ความกลัว ความประหลาดใจ ครูจะเตรียมโปสเตอร์ 5 แผ่นสำหรับติดภาพอารมณ์ที่เกี่ยวข้อง หมายเหตุ: เราสามารถปรับจำนวนภาพ/อารมณ์ที่ศึกษาได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอายุของนักเรียน เมื่อเรียงลำดับตามนี้แล้ว ให้ชี้ให้นักเรียนเห็นว่าอารมณ์ต่างๆ มีความแตกต่างกันเล็กน้อย

รวมกลุ่มไว้ในโปสเตอร์เดียวกัน (เช่น ความกระตือรือร้น / ความสุข / ความอิ่มเอิบ) เมื่อมาถึงจุดนี้ นักเรียนสามารถเลียนแบบอารมณ์ได้ จากการสังเกตนี้ ขอให้นักเรียนค้นหาชื่ออารมณ์ที่แม่นยำยิ่งขึ้นเพื่อใช้บรรยายภาพแต่ละภาพ ระบุว่าชื่อเดียวกันไม่สามารถใช้หลายครั้งได้ สิ่งนี้จึงนำไปสู่การขยายศัพท์โดยใช้คำที่ใช้น้อย: ความผิดหวัง ความท้อแท้ ฯลฯ เมื่อสิ้นสุดกิจกรรม ครูจะให้ (หรือให้คนอื่นเดาจากคำหรือสำนวนที่รู้จัก) ศัพท์ที่ตรงกับรูปภาพที่ไม่สามารถบรรยายได้

พิมพ์เอกสารสำหรับกิจกรรมนี้...

ช่วงที่ 3: เหมาะสมกับศัพท์ของอารมณ์

ก่อนหน้านี้ครูจะสร้างชุดโดมิโนพร้อมภาพจากภาพยนตร์และชื่ออารมณ์ วางแผนเกมสำหรับนักเรียน 6 คน เชิญชวนนักเรียนเล่นเกมโดมิโน นอกจากนี้เรายังสามารถเสนอโอกาสให้พวกเขาเล่นในช่วงเวลาอื่นของสัปดาห์ได้ โดยปล่อยให้เกมเข้าถึงได้อย่างอิสระในชั้นเรียน

ร่องรอยการเขียน: แจกแผ่นภาพจากภาพยนตร์ให้กับนักเรียนโดยจัดกลุ่มตามประเภทของอารมณ์ ขอให้พวกเขาบรรยายภาพพร้อมชื่ออารมณ์ที่ศึกษา เราสามารถจัดทำชุดป้ายกำกับที่มีชื่อของอารมณ์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอายุและระดับของนักเรียน

พิมพ์เอกสารสำหรับกิจกรรมนี้...