Head

ในภาพแรก Head จะจัดฉากและนำเสนอตัวละครของเขา (หุ่นยนต์ครึ่งเด็กที่มีหางไดโนเสาร์) ในรูปแบบที่ค่อนข้างคลาสสิก ในบรรยากาศที่ชวนให้นึกถึงโลกของมังงะเรื่องแรกอย่างคลุมเครือ แต่เราตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามีบางอย่างผิดปกติกับการกระทำนั้น สิ่งนี้ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่หุ่นยนต์สะสมโดยไม่มีคำอธิบายถึงปรากฏการณ์ของกระบวนการเปลี่ยนแปลง (การกิน การอพยพ การเป่า การกลั่น ฯลฯ ) ซึ่งทำซ้ำหรือตอบสนองซึ่งกันและกันเป็นเสียงสะท้อน เน้นแนวคิดเรื่องความเป็นวงกลม จนกระทั่งภาพสุดท้ายวนซ้ำไปเหนือภาพเหล่านั้นที่จุดเริ่มต้น จึงเป็นท่าเต้นประเภทหนึ่งที่ซ้ำซากจนเกือบจะสะกดจิต สัญลักษณ์ของซึ่งอาจเป็นสัญลักษณ์ของช่างตัดผมชาวอเมริกันแบบดั้งเดิม (ส่งออกไปยังญี่ปุ่นซึ่งเราเผชิญอยู่บ่อยครั้ง) ดังที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง: กระบอกเกลียว หากการออกแบบท่าเต้นนี้ไม่สามารถรับรู้ได้ในทันที อาจเป็นเพราะ Head เต็มไปด้วยรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งดึงดูดความสนใจและเป็นพยานถึงความพึงพอใจของผู้เขียนในการสร้างจักรวาลการ์ตูนลูกผสม ซึ่งเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์ของจุดเริ่มต้นของการ์ตูน เราแทบจะพูดได้เลยว่า Head เป็นการผสมผสานระหว่างการเดินทางการ์ตูนเชิงนามธรรมของ George Herriman และมังงะของ Osamu Tezuka โดยที่ Krazy Kat พบกับ Astro หุ่นยนต์ตัวน้อย สิ่งที่เพิ่มเข้าไปในข้อมูลอ้างอิงเหล่านี้ใน Head คือการผสมผสานระหว่างการวาดด้วยมือ (อ้างสิทธิ์ในเครดิต) และแอนิเมชันดิจิทัล วัตถุที่อ่อนนุ่มและรูปทรงแหลมคม ทั้งแบบออร์แกนิกและแบบกลไก มีทั้งแบบสีและขาวดำ แบ่งแยก ตัดกัน และสร้างจักรวาลที่เพ้อฝันและสนุกสนาน Head เป็นเกมกราฟิกอย่างแท้จริง แต่ไม่ใช่เกมปิด: หนึ่งในเกมที่สื่อสารถึงความเป็นไปได้ของการประดิษฐ์การวาดภาพขึ้นมาใหม่